De Gentse regisseur André Vermaerke viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. Ik ken hem al zeer lang. Ik herinner mij dat hij b.v. aanwezig was bij mijn interview met de kinderen van “Spring”, de musicalproductie van het Speeltheater die door Eva Bal en hemzelf in goede banen werd geleid. Maar toen lieten we dus vooral de kinderen aan het woord. Mijn enige “echte” interview met André is dan ook een “lijntje” uit 1985, dat ik hieronder nog eens weergeef. Na mijn Rode Vaan-tijd zouden onze wegen nog herhaaldelijk kruisen, vooral sinds André in Griet Pauwels, ooit nog mijn lerares dictie, zijn partner heeft gevonden (zie bovenstaande foto). Zo ben ik nog aanwezig geweest bij een “dichter in huis”-sessie die bij hen plaatsvond.

De lunchvoorstellingen in het Gentse Theater Vertikaal die de vzw Anjerproducties nu reeds een paar jaar verzorgt, zitten nog steeds in de lift. Uitverkochte zalen zijn een courant verschijnsel en het is dan ook een gelukkig initiatief dat er op dit moment aan een draaischijfexperiment wordt gedacht. We spraken daarover met regisseur André Vermaerke, de man die tekende voor drie succesproducties terzake en die met z’n laatste (« Pluimage ») de rij van de reisvoorstellingen mag openen. Terecht want « Pluimage » is een uitstekend, onderhoudend, amusant én leerzaam stuk, waarin het hele theaterwereldje over de hekel wordt gehaald. Insiders zullen er natuurlijk dubbel plezier aan beleven, maar ook buitenstaanders gieren haast onophoudelijk met de confrontatie tussen de twee — o zo verschillende — acteurs, Daan Hugaert en Herwig De Weerdt. Aangezien André Vermaerke komend seizoen de Brugse Korrekelder onder z’n hoede neemt en dit theater ook betrokken is in het draaischijfcircuit, is onze eerste vraag hoe dit circuit tot stand is gekomen.
André Vermaerke : De laatste tijd is de interesse voor lunchtheater gegroeid. In Londen en Parijs wordt dit soort theater reeds lang met succes geprogrammeerd maar hier in Vlaanderen zijn vroegere pogingen eigenlijk nooit echt van de grond gekomen. Maar nu met die Anjerproducties is dus gebleken dat er niet enkel een publiek voor is, maar ook acteurs. Er staan nu immers veel mensen op straat die op deze manier toch interessant werk kunnen leveren. Het was echter wel jammer dat dit telkens maar voor drie, vier voorstellingen kon hier in Gent. Ondertussen was Rudi Van Vlaenderen met het BKT in Brussel ook met lunchvoorstellingen gestart en mede op zijn initiatief zijn we eens aan tafel gaan zitten en hebben we met vijf producenten beslist om een soort « draaischijfje » te organiseren. Naast de reeds genoemde Anjerproducties, Korrekelder en BKT zijn dat dan nog de Zwarte Komedie uit Antwerpen en de Initiatiefgroep uit Diest. Deze vijf zouden ieder een stuk maken en dat zou dan rondreizen. Dat is alvast een start. Maar er zijn nog geïnteresseerden. In Leuven, Vilvoorde, Eeklo en Aalst b.v. Aangezien dit echter kleinere steden zijn, zouden die geen echt lunchtheater brengen, maar aperitiefvoorstellingen op zondagmorgen.
— U zegt : vroegere pogingen zijn nooit van de grond geraakt. Maar kwam dat niet mede omdat b.v. in het Paleis voor Schone Kunsten te Brussel wel voorstellingen op de middag werden gegeven maar dat die zich in niets onderscheidden van « normale » voorstellingen ?
A.V. :
Het is inderdaad onze bedoeling om specifiek daarvoor geschreven stukken te brengen. Zowel in lengte als inhoudelijk moet je immers toch rekening houden met het feit dat deze mensen over de middag even een theater binnenwippen. Je moet ze dan ook niet opzadelen met zwaar intellectualistisch gedoe, maar met iets dat gemakkelijk toegankelijk is, dat plezant is.
— Licht verteerbaar, zeg maar. Toch is dat nu net het probleem. Niet voor jullie — « Pluimage » werd terecht als reisvoorstelling weerhouden — maar bij de collega’s stelde men toch vast dat men stilaan zonder goede scenario’s kwam te zitten. Daar heeft Anjer echter ook iets op gevonden, namelijk door een wedstrijd te organiseren ?
A.V. :
Ja, maar voorlopig geldt dit enkel voor Gent, deze wedstrijd is nog niet meteen bedoeld voor reisvoorstellingen. Naast dit circuit gaat Anjer immers door met het programmeren van lunchvoorstellingen. Zo zullen in het najaar drie stukken gemonteerd worden uit de 21 inzendingen die we hebben binnengekregen — als ze goed zijn natuurlijk.
— Toch zit hier de mogelijkheid in dat de ingezonden stukken ook worden doorgespeeld aan de andere theaters, of niet ?
A.V. :
Voorlopig is dat zeker niet de bedoeling, maar dat kan natuurlijk allemaal evolueren. Zo is er in Hasselt b.v. maandelijks reeds een zondagconcert en ook die mensen zouden graag wat meer aanbod hebben. Niets sluit dus uit dat als die inzendingen erg zouden meevallen, dat deze inderdaad aan andere theaters zouden kunnen worden aangeboden. Voorlopig willen we daarover echter nog niet te veel kwijt omdat we de ingezonden stukken nog niet hebben gelezen.
De uitslag wordt inderdaad pas in september bekendgemaakt. Het lot van de inzenders hangt dus nog aan een zijden…

(Jan) Draadje

De Rode Vaan nr.32 van 1985. Het is misschien wel interessant van te weten dat ik ook aan de wedstrijd heb deelgenomen, namelijk met dit stuk. De overwinning ging uiteindelijk naar Raf Vandenbussche.
25-andrc3a9-vermaerke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s