185 jaar geleden kwam er een einde aan de Tiendaagse Veldtocht van koning Willem I der Nederlanden om de Belgische opstand te onderdrukken. Toen de Belgen op 12 augustus de Slag bij Leuven dreigden te verliezen (zie bovenstaand schilderij: De Overwinning voor Leuven, op den 12den Augustus 1831, van Willem Hendrik Hoogkamer), leek Willem nochtans te gaan winnen. Zonder toestemming van de beide Kamers zou het Franse leger immers normaal niet te hulp mogen komen. Toch besloot de Belgische regering al op 8 augustus de grens voor de Fransen open te stellen. Een dag later zette maarschalk Gérard zich met zijn ongeveer 70.000 soldaten sterk leger in beweging. De Fransen konden dit zonder problemen doen, omdat Pruisen zonder Russische dekking geen steun aan de Nederlanders wilde verlenen. De Russische tsaar kon immers geen hulp verlenen, vanwege de Poolse opstand. In het andere geval zou de Franse koning Lodewijk Filips hoogstwaarschijnlijk teruggeschrokken zijn voor het vooruitzicht van een algemene, Europese oorlog. De prins van Oranje van zijn kant wilde voorkomen dat er gevechten zouden plaatsvinden met de Fransen en na interventie van de Engelse minister werd op 12 augustus al een wapenstilstand gesloten en was de Belgische onafhankelijkheid helaas een feit… (Wikipedia)

Ter gelegenheid van 11 juli 2008 stuurde Lode Willems volgende oproep rond van Geert Wilders en Martin Bosnia, voorzitter en secretaris van de Tweede Kamerfractie van de Partij voor Vrijheid. Eerst dacht ik nog: oei, van Geert Wilders… màg dat dan wel? Maar dat is dezelfde belachelijke reactie die hier in Vlaanderen tot de populariteit van het Vlaams Blok heeft geleid: omdat deze partij bepaalde items ter sprake wilde brengen, vond “links” dat men die onderwerpen onbesproken moest laten. (*) De gevolgen zijn gekend: die toestanden konden verder verrotten en extreem-rechts bezette een terrein dat eigenlijk door links had moeten opgelost worden (**).
Bovendien liet Lode zijn oproep vergezellen van volgend citaat van vadertje Lenin: “Men moet een onderscheid maken tussen het nationalisme van de natie die verdrukt en het nationalisme van de verdrukte natie; tussen het nationalisme van een grote natie en dit van een kleine natie.” (Over de nationale politiek en het proletarisch internationalisme, 31 december 1922)
Dus moest ik niet langer twijfelen: ook ik gooi de oproep op mijn blog in de hoop op reacties, ook al ben ik er zelf niet uit hoe ik er eigenlijk zelf over denk. Vroeger ben ik altijd een Groot-Nederlander geweest, zoals die zwaar beladen term dan luidt, maar de jongste jaren zijn we toch verder uit elkaar gedreven. Laten we eerlijk zijn: sedert de komst van VTM wordt er in Vlaanderen niet meer naar de Nederlandse televisie gekeken en dat heeft zo zijn gevolgen. Niet alleen zijn we politiek en cultureel elk onze eigen weg gegaan (Nederland kent geen “Nederlands Blok” en de populariteit van een Jan Marijnissen is in Vlaanderen helaas ondenkbaar), zelfs qua taal zijn we elkaar minder gaan verstaan, zodat wederzijdse ondertiteling helaas noodzakelijk is. Anderzijds denk ik dat het fameuze Plan B waarover men het altijd heeft bij het onvermijdelijke mislukken van de communautaire gesprekken tegen 15 juli misschien wel eens in deze oproep kan weer te vinden zijn…

Vlaanderen en Nederland, wij horen bij elkaar
Met de dag lopen de spanningen in België op. De politieke crisis zal zich deze zomer naar een hoogtepunt bewegen. Premier Leterme kan geen oplossing vinden voor de hete hangijzers die zijn positie onmogelijk maken. Nederland moet nu goed opletten, want met de kunstmatige staat aan onze zuidgrens is het snel gedaan. Het kan lang duren of kort, maar de staat België loopt op zijn laatste benen. Dat betekent een enorme kans om tot de unie van het onafhankelijke Vlaanderen met Nederland te komen.
Historische blunder
Vlaanderen en Nederland hebben een gezamenlijke geschiedenis. Slechts zelden was er sprake van een staatkundige eenheid, maar in de loop der eeuwen is er altijd een sterke lotsverbondenheid geweest. De opstand tegen de Spanjaarden speelde zich voor een belangrijk deel af in de Zuidelijke Nederlanden. De Beeldenstorm begon in Vlaanderen, in 1566. Willem de Zwijger was burggraaf van Antwerpen. Sommige historici zien de slag die de geuzen bij Oosterweel in Vlaanderen leverden (1567) als de start van de Tachtigjarige Oorlog. In Brussel werden de graven van Egmont en Hoorne onthoofd (1568). Bij de Pacificatie van Gent (1576) werden de afspraken gemaakt om samen te werken tegen de Spanjaarden. In Brussel werd Willem de Zwijger ingehaald als een held (1577). Hij weigerde eerst de Unie van Utrecht te tekenen omdat daarmee de Zuidelijke Nederlanden werden opgegeven (1579). In die amputatie had hij geen zin. Het graafschap Vlaanderen tekende mee de Acte van Verlating (1581), in zekere zin onze onafhankelijkheidsverklaring.
De geuzenvlag (‘oranjeblanje-bleu’) stond voor de vrijheid en de eenheid van de Noordelijke en de Zuidelijke Nederlanden. Maar het werd uiteindelijk de vlag van de republiek, die alleen het noorden besloeg.
Toen het zuiden in Spaanse handen bleef, werden Gent en Brugge spooksteden. Antwerpen stortte in elkaar. Vele honderdduizenden vluchtten naar de Noordelijke Nederlanden. Daar vonden ze wel de vrijheid die er in het bezette Vlaanderen niet meer was. De Noordelijke Nederlanden profiteerden van deze enorme braindrain en begonnen aan hun Gouden Eeuw.
De Vlaamse Leeuw bruit sindsdien in eenzaamheid. Van 1815 tot 1830 was er een korte hereniging. De afscheiding van het gedrocht België was een historische blunder, verzonnen door buitenlandse diplomaten. België bestaat alleen als product van de elite. De Waalse politicus Jules Destrée zei in 1912 aan de koning: “Sire, it n’y a pas de Beiges.” (Uiteraard waren deze woorden in het Frans, het koningshuis is Franstalig.) Toen Yves Leterme vorig jaar gevraagd werd het Belgische volkslied te zingen, zette hij de Marseillaise in. Zelfs de premier deelt niet in de symbolen van Belgie.
De Belgische staat voerde vanaf zijn oprichting zware aanvallen uit op het Nederlandstalige karakter van Vlaanderen. Brussel, de historische hoofdstad van de Nederlanden, werd verfranst. De Vlaamse soldaten in de Eerste Wereldoorlog kregen hun bevelen in het Frans en stierven een zinloze dood. Onderwijs in het Nederlands was verboden. In ziekenhuizen wilden de Franstalige dokters niet luisteren naar klachten die uitgesproken werden in wat zij zagen als een minderwaardige boerentaal. Allemaal tevergeefs, zo blijkt nu. Vlaanderen werd niet alleen een van de rijkste regio’s van Europa, maar bleef ook trouw aan zijn eigen taal. Alleen al om die reden verdient Vlaanderen de achting van elke Nederlander.
Serieuze speler op wereldtoneel
De grens tussen Nederland en Belgie is een kunstmatige grens. De verschillen tussen een Duitser uit Hamburg en een Duitser uit München zijn een stuk groter dan de verschillen tussen iemand uit Gent en iemand uit Groningen. De komende hereniging heeft tal van voordelen. Het samenkomen leidt tot een gezamenlijk bnp dat groter is dan dat van India of Rusland. De unie wordt in een klap een economische en politieke grootmacht. De herenigde zeventien provincien (23 miljoen inwoners) vormen meteen een serieuze speler op het wereldtoneel. Geer wonder dat twee op de drie Nederlanders zelfs een complete fusie willen tussen Vlaanderen en Nederland.
In onze harten zijn we nooit gescheiden. We horen bij elkaar. De ministerspresidenten van Nederland en Vlaanderen moeten nu handelen. De Belgische staat ligt op sterven. Mooi. De EU wordt door de constante uitbreidingen en politieke crises steeds meer vleugellam. Nu wordt het tijd om daarop te anticiperen en te werken aan een heldere agenda voor de hereniging.
‘Welkom thuis’
De komende ondergang van België biedt nieuwe mogelijkheden voor een oud ideaal. De zinloze verstrooiing kan beëindigd worden. Het wordt tijd leiderschap te tonen om de historische fouten alsnog recht te zetten. Nu is het moment aangebroken. Een aantal referenda moet uitkomst bieden over hoever we die unie willen laten gaan. Een voorzichtige latrelatie of een huwelijk met gemeenschap van goederen? Een staatshoofd? Dezelfde wetten? Of een losse confederatie? Het antwoord moet komen van ons volk, aan beide zijden van de grens. De hereniging moet worden gedragen door de bevolking en daarom zijn volksraadplegingen cruciaal. De hereniging mag niet, zoals België, een eliteproject zijn. Noch mag het zo zijn dat Nederland Vlaanderen inlijft.
De Noordelijke en de Zuidelijke Nederlanden hebben een gezamenlijke geschiedenis. Binnenkort zal blijken dat we ook een gezamenlijke toekomst hebben. Nederland moet de Vlaamse Leeuw aan de borst drukken, en zeggen: ‘Welkom thuis, we zijn je nooit vergeten.’

Geert Wilders en Martin Bosnia

(*) Zoals filosoof Maarten Boudry het stelde in Het Nieuwsblad van 5 augustus 2016: “Als Dewinter zegt dat de wereld rond is, zijn er mensen die zouden zeggen dat hij plat is, om hem toch maar niet in de kaart te ­spelen.”
(**) In Humo van 2/11/2010 zegt de Britse auteur Ian McEwan hierover: Wat me hier in Nederland nu verbaast – maar ik moet me er nog beter over informeren – is die rechtszaak tegen Geert Wilders, omdat hij een racist zou zijn. Je grof uitlaten over de islam is géén racisme. Een ras kies je niet, een godsdienst wel: als je dat onderscheid uit het oog verliest, haal je alles door elkaar. Het is een enorme vergissing om mensen, zelfs al zijn het idioten, voor de rechter te brengen omdat ze een godsdienst beledigen. Dan hak je in op de wortels van onze vrijheid: intellectueel gezien stinkt die hele zaak. (…) Dat proces tegen Wilders komt dan ook nog eens in het zog van de affaire met Ayaan Hirsi Ali. Het was een schandelijk moment toen Nederland haar de grens over joeg, het heeft de wereld geschokt; dus moeten ze deze keer maar eens goed oppassen.” (vetjes van mijzelf)

8 gedachtes over “Plan B: terug naar de Verenigde Nederlanden?

  1. Op het Nederlandse Radio 1 heb ik de uitzending over de ‘herenigde Nederlanden’ beluisterd. Wat daar nauwelijks aan de orde kwam was het verschil in mentaliteit onder en boven de Moerdijk. Als ik in Vlaanderen als ‘Ollander’ bejegend word, begin ik plat Brabants te praten en dan is het goed. Van die herenigde Nederlanden kan dus niets terecht komen, maar er is ook een ander scenario. Wat te denken van de hereniging van Vlaanderen, Zeeuws-Vlaanderen, Noord-Brabant en Nederlands Limburg? Dat land gaan we dan Nederland noemen. Het land, dat beneden de rivieren ligt. De rest van het huidige Nederland wordt dan Holland. Wallonië kan dan aansluiting bij Frankrijk zoeken, al valt te vrezen, dat men daar niet zit te springen om er een armlastige regio bij te nemen. Brussel, tenslotte, valt onder een speciaal Europees statuut.

    Geliked door 1 persoon

  2. Bedankt voor het compliment. Het wachten is op een manifest ‘Nieuw Nederland’. Ik wil daar graag aan meewerken, want het lijkt me leuk de publieke opinie in Vlaanderen en in Nederland wat op te schudden. Vergis u niet in het anti-hollands sentiment in de provincies Noord-Brabant en Limburg.

    Geliked door 1 persoon

  3. Denk je dat het als Vlaming een goed idee is om te stemmen voor de NVA (Nieuwe Vlaamse Alliantie), die streeft naar een onafhankelijk Vlaanderen? Zodra Wallonië af valt, is er pas een kans om verenigd te worden met Nederland. Of zie ik dit verkeerd?

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.