Donovan, mijn groot idool uit de jaren zestig, viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. Elders heb ik het over mijn persoonlijke betrokkenheid met hem, vandaag beperk ik mij tot een elpee-recensie uit De Rode Vaan van 1981…

Braaf en toch contestant… het lag dus voor de hand (sorry voor het binnenrijm) dat wij in de jaren zestig voor Donovan zouden vallen. Daarom met veel plezier de verzamelelpee « Greatest Hits » in huis gehaald van deze Engelse jongen uit de zachte sector. Onmiddellijk twee opmerkingen: het betreft een heruitgave, dat betekent dat het een verzamelelpee uit 1969 is, waaraan niets werd toegevoegd en ten tweede het betreft een elpee van Epic, Donovans tweede platenfirma.
Dit laatste houdt o.m. in dat zijn eerste hits (voor Pye) uit de boot vallen. Die transfer is niet enkel een zakelijke aangelegenheid geweest. Op Pye zong Donovan een beetje ruwer (voor zover dat bij hem mogelijk was), wat te wijten was aan de prominente Dylan-invloed en wat combattievere teksten, en hij speelde ook akoestisch. Op Epic komt hij vooral in de ban van de flower power en gaat hij ook elektrisch spelen, al deed hij voor uitgewerkte solo’s als voor « The Hurdy Gurdy Man » wel een beroep op studiomuzikanten.
Zo komt het dat zijn eerste successen « Catch the wind » en « Colours » hier in ongelooflijk kitscherige versies worden overgedaan. Buffy Sainte-Marie’s « The Universal Soldier » heeft hij dat niet durven aandoen, maar dat maakt ook dat deze klassieker er niet op staat. Al de andere zijn er wel (« Sunshine superman », « Mellow Yellow », « There is a mountain », « Jennifer Juniper » en noem maar op), maar zoals gezegd uitsluitend tot 1969. Dat betekent tot vóór de elpee « Barabajagal » waar toch nog een pareltje als « Atlantis » zou op figureren. Maar het was zijn zwanezang, dat wel (“Kozmic wheels” was nog een lichte heropflakkering in de jaren zeventig).
Kleine anekdote : op « Barabajagal » werd Donovan begeleid door The Jeff Beck Group. Hiervoor diende hij natuurlijk de mond te snoeren van de leadzanger van die groep, de toen nog zo goed als onbekende… Rod Stewart ! Grappig is wel dat toen onze liefde voor Donovan een zachte dood was gestorven, onze hartstochten vurig oplaaiden voor genoemde Stewart. Toen Donovan in een interview met « Zie » (in 1975) dan ook verklaarde dat hij “afscheid had genomen van de bloemenkinderen” antwoordde een hem trouw gebleven fan gevat : « Natuurlijk, het zijn Rod-zakken geworden ! »

Referenties
Donovan, Greatest Hits, Epic EMB 31759.
Ronny De Schepper, Een ex-fan over Donovan, De Rode Vaan nr.26 van 1981

Een gedachte over “Donovan wordt zeventig…

  1. Zoals iedereen ondertussen wel weet is dat het lied Jennifer Juniper gebaseerd is op Jennifer Boyd, meestal Jenny genoemd. Zij was de jongere zus van Pattie Boyd, die trouwde met George Harrison (ze had ook een oudere zus Paula). Geintrigeerd door transcendentale meditatie trok ze mee met haar zus Pattie naar India, waar ze de inspiratiebron was voor Donovan, alhoewel ze nooit een relatie hadden, want kort na haar terugkeer naar de UK trouwde ze met Mick Fleetwood.
    Eigenlijk was Jenny haar bijnaam, want officieel heette ze Helen Mary Boyd.
    En Juniper was de naam van de boetiek die ze toen uitbaatte. Vandaar Jennifer Juniper (Jenny van de Juniper boetiek dus).

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.