De Duitse (toneel)auteur Rolf Hochhuth viert vandaag zijn 85ste verjaardag. Wie zich haast kan tegen vanavond misschien nog in Weimar zijn om bovenstaande huldiging bij te wonen…

Rolf Hochhuth is door de grote poort de toneelwereld ingegaan met « Der Stellvertreter » en heeft zich nadien op dat niveau gehandhaafd met documentaire stukken over juristen en soldaten, die telkens voor de nodige sociale beroering zorgden. Hetzelfde beoogt hij met zijn « Dokters » (eigenlijk « doktoressen »). Maar op basis daarvan kunnen wij enkel maar vaststellen dat Hochhuths faam als schrijver (in de theater-technische zin van het woord) fameus overdreven wordt.
Op de koop toe werden we ook politiek voor bepaalde problemen geplaatst. De algemene tendens tegen de misbruiken van en in de geneeskundige industrie en tegen de onverantwoorde ingrepen van op faam azende geneesheren kunnen wij natuurlijk onderschrijven, maar Hochhuth die zichzelf een opposantenrol binnen de SPD heeft toegedacht, schrijft in die typisch Duitse omstandigheden naar zijn partijleiding toe. Zo konden we het meemaken dat in de overplaatsing naar Vlaanderen (in deze pre-electorale tijd) dit niet zo korte stuk één aanklacht is tegen de « socialisten ». Het is natuurlijk niet ónze taak om de SP te verdedigen, maar we begrijpen toch de woede en de verontwaardiging van de mandataris van die partij die in de zaal aanwezig was. Tenslotte zijn er hier in Vlaanderen wel andere katjes te geselen als het over de medische wereld gaat !
Regisseur René Verreth heeft aan het stuk een typische MMT-benadering meegegeven, waardoor alvast een aantal critici voor het hoofd werden gestoten, daar kon je donder op zeggen. Zelf zijn we echter geneigd een figuur als Dr. Michielsen (Manu Verreth) juist menselijker aan te voelen dan de hopelijk als karikatuur bedoelde Dr. Zadelhof (Theo Hijzen). De onuitsprekelijk cynische scène die wordt gedragen door Tuur De Weert als Paul Pot (what’s in a name), platvloerse humor tijdens de autopsie van het lijk van een 20-jarig meisje (weergegeven als een wel erg realistische pop), kan natuurlijk ook op de nodige tegenstanders rekenen maar naar het schijnt gaat het er in werkelijkheid ook zo aan toe en heeft Hochhuth de scène ook in het platste Duits geschreven. Op de koop toe zal het schateren van het publiek ook wel een afreageren van de zenuwen zijn.
In de hoofdrollen vermelden we verder nog een behoorlijke prestatie van Luc Springuel en Jenny Tanghe (wel jammer van de talloze versprekingen), een zich goed hervattende Mandus De Vos en een helaas compleet ontgoochelende Jos Geens, die als tiener (!) echter wel de meest onmogelijke pamfletaire tekst in de mond gelegd krijgt. De vertoning wordt echter geschraagd door een overweldigende prestatie van Nora Tilley als Dr. Katia Michielsen.

Referentie
Ronny De Schepper, Help! De dokter vermoordt, De Rode Vaan nr.37 van 1982

img_0005

P.S. Dit was bij mijn weten het laatste stuk waarin Nora Tilley en Jenny Tanghe samen spelen vóór het fameuze “Trois Suisses”-incident…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.