De titelrol in “Armide” was de eerste barokopera voor Sylvie Brunet. Zij vindt ook dat haar manier van zingen meer declameren dan legato zou moeten zijn (volgens waarnemers is ze daar niet in gelukt), maar haar vibrato wil ze niet afzweren. Ze wordt daar overigens in bijgetreden door Philippe Herreweghe die erop wijst dat uit getuigenissen van tijdgenoten blijkt dat het niet alleen “kleine” stemmen zijn die in barokopera’s actief waren. Er zijn b.v. verhalen over stemmen die men tot ver buiten het operahuis kon horen. Toch werd ze voor de plaatopname vervangen. Dat zegt eigenlijk wel genoeg, denk ik.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Sylvie Brunet in “Armide”” →