Raymond was weer in Lokeren, wij ook

In de zomer speelt Raymond opnieuw op Torhout/Werchter, nu voor het eerst op de grote weide (waardoor Jean Blaute, die geplaagd wordt door diarree, het bijna letterlijk in zijn broek doet) en ook opnieuw op het Feest van de Rode Vaan, waar hij wellicht de enige live-versie ooit van “Markies de Sade” brengt, een nummer uit “Ethisch reveil”. Hij speelt ook “Apache” van The Shadows, want in die tijd spelen Raymond en de Centimeters ook gewone bals. Zo zie ik hen b.v. in Beveren.
En dan was er Lokeren, waarvoor ik in De Voorpost uiteraard Raymond van het Groenewoud als tip noteerde: “Hij is de grootste. Ik schreef het reeds eerder en ik blijf het herhalen. Maar in plaats van in herhaling te vervallen, kan ik misschien even zijn nieuwigheden belichten, zoals hij ze heeft gebracht in Torhout (Woodlandfestival). Van zijn bestaande nummers kreeg enkel “Dademelee” een ander arrangement mee (een lange Pink Floyd-achtige intro), maar er waren wel vier nieuwe nummers te beluisteren. Zo was er natuurlijk zijn nieuwe reggae-single “Trek het je niet aan”, maar nog veel beter waren “Jaloers” en vooral het schitterende “Aalst, stad mijner drooomen”, waarop Jean Blaute zijn diploma van de accordeonschool nog eens bovenhaalt. Het vierde was “Tederheid”, maar blijkbaar was ik dan zelf met tedere dingen bezig, want dat herinner ik me niet precies.”
Lees verder “Raymond was weer in Lokeren, wij ook”