Joan Sutherland (1926-2010)

Joan Sutherland (1926-2010)

Vandaag is het al tien jaar geleden dat de Amerikaanse soulzanger Solomon Burke en de Australische sopraan Joan Sutherland zijn overleden. An unlikely couple, maar beiden wisten ze me op hun eigen manier te ontroeren of momenten van vreugde te bezorgen. Zoals Raymond Van het Groenewoud reeds zong: “In de muziek bestaan er veel racisten”, laten we van deze dag dus gebruik maken om de liefhebbers van de twee genres dichter bij elkaar te brengen…

Lees verder “Joan Sutherland (1926-2010)”

Fanny Heldy (1888-1973)

Fanny Heldy (1888-1973)

Morgen is het weer eens een schrikkeldag. Trouwe lezers weten het al: dan gelden mijn “normale” regels voor verjaardagen niet. Dan durf ik al eens buiten de lijntjes kleuren. Dat is b.v. het geval met de Belgische sopraan Fanny Heldy, die destijds blijkbaar zo beroemd was dat ze kon eisen dat Maria Callas haar loge niet mocht gebruiken. Rivale Renata Tebaldi en Joan Sutherland mochten dat dan weer wel. Op bovenstaande foto uit 1937 bij de première van L’Aiglon, is ze te zien (zittend) samen met o.a. Arthur Honneger (derde van links) en Jacques Ibert (tweede van rechts).

Lees verder “Fanny Heldy (1888-1973)”

Dertig jaar geleden: “Athalia” door het Collegium Instrumentale Brugense

Dertig jaar geleden: “Athalia” door het Collegium Instrumentale Brugense

Dertig jaar geleden ging in Brugge in het kader van het Festival van de Oude Muziek het oratorium “Athalia” van Georg Friedrich Haendel in première door het Collegium Instrumentale Brugense. Ik kan me niet herinneren dat ik daar naartoe ben geweest, maar ik heb wel een aantal nota’s genomen. Vreemd.
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Athalia” door het Collegium Instrumentale Brugense”

25 jaar geleden: Joanna Cole in Cardiff Singer of the World

25 jaar geleden: Joanna Cole in Cardiff Singer of the World

De Australische (°1963) sopraan Joanna Cole (foto YouTube) zong een lied van Debussy (maar ’t zou net zo goed in ’t Chinees kunnen gezongen zijn) op de Cardiff Singer of the World 1993. “O Luce” uit “Linda di Chamonix” had ze gekozen omdat ze vindt dat haar stem het best geschikt is voor belcanto en niet omdat haar landgenote Joan Sutherland in de jury zat, die hiermee o.a. schitterde.

Twintig jaar geleden: Rosalind Sutherland in the Cardiff Singer of the World

Twintig jaar geleden: Rosalind Sutherland in the Cardiff Singer of the World

Rosalind Sutherland (geen familie van, want het is een 32-jarige Schotse sopraan) liet zich gebruiken om in The Cardiff Singer of the World 1995 haar stembanden te laten tonen terwijl ze zong. Dat was dan bij een zarzuela-aria van Obradors. Blijkbaar een travestie-aria of anders iets voor lesbiennes. De bijhorende beelden van haar strottenhoofd maakten er alvast porno van. Daarna volgde de afscheidsaria van Mimi. Niet echt overtuigend, maar hier is er “stiff competition” natuurlijk. Gezien ook haar leeftijd lijkt me dit een laatste wanhoopspoging, al werkt ze nu reeds bij de Welsh Opera. Ze spreekt ook plat Schots als ze vertelt dat ze begonnen is door als verpleegster voor de patiënten te zingen. Ze krijgt nog een kans met Elvira’s aria uit “Ernani”. De commentatoren waren het met mij absoluut niet mee eens: zij waren (zeer?) enthousiast. De finale begon ze met de aria uit “Lucia di Lammermoor” die jurylid Joan Sutherland in 1959 lanceerde. Het werd een nummertje bekken trekken, maar door haar West-Vlaams (equivalent voor Schots) ben ik wel bevooroordeeld, want anders zou ik toch moeten toegeven dat ze technisch erg goed is. Net als in een aria van Nedda uit “I Pagliacci” of de Czardas uit “die Fledermaus”, maar die zong ze in haar Schots! Roger Norrington vond het schitterend, al hield hij zelf niet van haar stem. (Foto YouTube)