35 jaar geleden: “Komt er nog wat in het schoentje?”

49Het is een liedje dat ieder jaar weerkeert : het is crisis, jawel, en ook de speelgoedindustrie komt daar niet onderuit, maar toch blijft zelfs onze gepluimde medemens speelgoed beschouwen als een levensnoodzakelijk iets. Er wordt m.a.w. slechts in uiterste gevallen op bezuinigd. Dit verklaart waarom de Belgische speelgoedmarkt jaarlijks nog goed is voor een omzet van zo’n 8,5 miljard frank ofte 5.000 tot 5.500 fr per kind.
Ongelooflijk zegt u ? Wij geloven het niet. In een tijd dat we in alle bladen reeksen aantreffen over kindermishandeling en dergelijke (ook dit blad zal daar binnen afzienbare tijd niet aan ontsnappen), geeft de doorsnee-mens gelukkig nog steeds blijk van de meest primitieve dierlijke reactie, namelijk de zorg voor de jongen. En dan mag dat al eens wat geld kosten, ook al heeft men er geen of nauwelijks.
Lees verder “35 jaar geleden: “Komt er nog wat in het schoentje?””

35 jaar geleden: “Een kind dat niet speelt is ziek” (Jan Peeters)

49Medio november 1984 maakte de regering, bij monde van ene Jan Peeters, perschef van staatssecretaris Aerts, bekend dat via een Koninklijk Besluit eindelijk zal worden opgetreden tegen gevaarlijk speelgoed zoals producten met loodverf, niespoeder en tovereieren die zwellen in water, dus ook in de maag. We lazen dit krantenbericht op weg voor een gesprek over speelgoed met… Jan Peeters. Even consternatie. « Ja, ik heb een naam die tamelijk frequent voorkomt, » zegt Jan verontschuldigend, een frustratie die mensen als Kamagurka of Panamarenko wel vreemd zal zijn, om maar die te noemen.
Lees verder “35 jaar geleden: “Een kind dat niet speelt is ziek” (Jan Peeters)”

Dany Vandenbossche (1956-2013)

Dany Vandenbossche (1956-2013)

Het is vandaag ook al vijf jaar geleden dat de Gentse schepen en parlementariër Dany Vandenbossche is gestorven (op bovenstaande foto in het midden tussen Carlos Boerjan en Joris De Zutter). Ik heb hem vooral leren kennen midden de jaren negentig toen we allebei deel uitmaakten van een parlementaire commissie van de SP die zich over het statuut van de artiest heeft gebogen. Daarnaast heb ik hem als schepen van cultuur ook nog een persconferentie weten geven waarin ook een eventueel Gents stadsorkest ter sprake kwam. En tenslotte heb ik rond die tijd ook een gesprek gehad met zijn dochter Sherolyn, die toen in een musical in de Backstage acteerde en uiteraard moesten we het daarbij natuurlijk over haar pa hebben…
Lees verder “Dany Vandenbossche (1956-2013)”

Poppers worden doppers


Een typisch voorbeeld van de Babylonische spraakverwarring die er op Europees vlak nog heerst wat het sociaal statuut betreft, is dat van de artiest. In sommige landen worden ze beschouwd als werknemers (in Griekenland b.v.), in andere als zelfstandigen (Portugal). In nog andere landen, en met name in het onze, is er een verschuiving waar te nemen. Zoals vroeger reeds aangestipt, zijn artiesten volgens onze sociale wetgeving werknemers, alhoewel in de praktijk er velen zijn die zich als zelfstandige uit de slag trekken.
Lees verder “Poppers worden doppers”

Een bont allegaartje

Op uitzondering van de aankondiging van onze scholierenenquête in het nummer 40 (en waarop de reacties reeds binnenstromen; het is echter nog niet te laat om mee te doen !), is het geruime tijd stil geweest wat de rubriek jeugd betreft. De redenen hiervoor zijn van redactionele aard, zodat we hierop niet ingaan. Het is echter zeker niet zo dat er de afgelopen weken van het jeugdige front geen nieuws was. Integendeel ! Daarom brengen we nu in een notedop een overzicht van de nieuwsjes die wij al die tijd hebben vergaard.
Lees verder “Een bont allegaartje”