Jef De Visscher wordt 75…

Jef De Visscher wordt 75…

Jef De Visscher (uiterst rechts op bovenstaande foto op het RV-debat over de crisis in de platenindustrie in 1980) was discothecaris bij de Gentse afdeling van de Belgische Mediatheek, toen ik hem in 1975 ging interviewen als de leadgitarist, componist en oprichter (samen met Karel Bogard natuurlijk) van Kandahar. Dat was dan naar aanleiding van de rock-opera “Preservation” die op dat ogenblik in theater Arena liep en waarbij Kandahar de muziek van Ray Davies (The Kinks) uitvoerde. Maar…
Lees verder “Jef De Visscher wordt 75…”

Kandahar (bis)

Kandahar bestaat dus weer. Een derde plaat, Pictures from the Past (*), en nieuwe concerten moeten dat hard maken. Ter curriculum : na twee elpees had Karel Bogard het laten afweten en was de rest van de groep in de coulissen van het Arena Theater verdwenen, waar ze muziekhappenings als Preservation Act van de Kinks op kromme poten hielpen zetten, tot eind 1977. Dit jaar was er dan de plaat, de met veel poeha aangekondigde première van de “Europe Band Kandahar” in Liedekerke, en vorige week speelden ze voor het eerst in zes jaar weer eens op het thuisfront, het Faecalisch Front, Gent dus. Sluit de haakjes.
Kandahar steunt vooral op Jeff de Visscher (warme gitaar) en Jacky Eddyn (blaastoestellen), die de klankkleur van hun jazzrock bepalen. Een muzieksoort, die nauwer aansluit bij klassieke muziek dan bij rock, zo bleek : ingewikkelde composities met veel tempowisselingen en breaks, op het randje af virtuoze solopartijen (vooral de Visscher deed leuke dingen), luistermuziek en geen dansbare zweetsongs en vijf warm-en-koude kikkers, die vermoedelijk opgaan in wat ze spelen, maar die geen podiumact hebben. Je moet je beste symfonische oor constant geweld aandoen om te blijven luisteren. Alles situeert zich op een acceptabel, egaal niveau, zonder climaxen, afwisselingen of verrassingen. Jazzrock zal de jaren ’80 niet warm maken en Kandahar is niet de toekomst van de Belgische rock (daarvoor spelen ze te risicoloos en te verdedigend voor één punt), maar binnen het genre zijn ze vermoedelijk het beste wat wij u kunnen aanbieden.

Jacky Huys in Humo

(*) De illustratie heeft uiteraard niets te maken met deze elpee. Het is gewoon een uiting van mijn frustratie omdat ik na lang zoeken op het internet niets beter kon vinden, terwijl ikzelf de elpee in mijn bezit heb. Maar ze ligt helaas in Dendermonde, dus inscannen zat er niet echt in…