Micha Marah zou beter “Hey Banana” hebben gezongen volgens (vele jaren later) chatgpt…
Lees verder “45 jaar geleden: “Hey Banana!””45 jaar geleden: “Hey Banana!”
Categorie: hebjetgezien
45 jaar geleden: Neurosong
In 1979 werd Micha Marah door de BRT intern uitgekozen om België te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival van dat jaar in Jeruzalem. Tijdens de Belgische preselectie op 3 maart 1979 zong ze drie liedjes: Mijn dagboek, Comment ça va en Hey nana. Het laatste werd gekozen als de uiteindelijke inzending. Marah verfoeide het liedje echter en dreigde zich terug te trekken. De situatie dreigde te escaleren toen ze Hey nana als plagiaat wilde laten aanmerken met de bedoeling het te diskwalificeren. Koorzangeres Nancy Dee werd benaderd als vervangster. Uiteindelijk reisde Micha Marah toch af naar Israël, waar zij op 31 maart 1979 het gewraakte liedje zong. Ze eindigde er als 18de en gedeelde laatste. Daarna wilde ze Hey nana nooit meer zingen. Haar versie verscheen ook niet op plaat. Op verzoek van Milo Decoster (Barclay) bracht componist Charles Dumolin de versie wel uit. Ikzelf was zo dom om me in mijn televisierubriek in De Voorpost met deze onverkwikkelijke affaire te bemoeien…
Lees verder “45 jaar geleden: Neurosong”45 jaar geleden: de wet van de jungle
De RTB nam de kijkers 45 jaar geleden mee naar het jaar 1955. De film “Blackboard jungle” zette de jeugdcriminaliteit dik in de verf en met “Rock around the clock” op de aftiteling zorgde dit meteen voor de doorbraak van rock’n’roll…
Lees verder “45 jaar geleden: de wet van de jungle”45 jaar geleden: hoe Tante Terry Ome Willem bedroog
“Ik zoek een illustratie voor een artikel van mij uit de jaren zeventig waarin ik de superioriteit van de Nederlandse kinderprogramma’s boven de Vlaamse wil aanduiden,” zei ik tegen chatgpt. “Als Nederlandse voorbeelden haal ik dan de film van Ome Willem aan, de Bereboot, Paulus de Boskabouter, de Fabeltjeskrant enz. De Vlaamse voorbeelden zijn uiteraard Tante Terry en Nonkel Bob. Kunt u dit in een cartoon (in landscape) illustreren a.u.b.?” Wie het artikel leest, zal zien dat het – laten we maar zeggen – een leugentje om bestwil is en het resultaat klopt ook niet echt met de realiteit, maar what you see is what you get…
Lees verder “45 jaar geleden: hoe Tante Terry Ome Willem bedroog”45 jaar geleden: de film van Ome Willem en het sjagrijn van Oom Marijn
– Ome Willem, ik moet plassen!
– Dan moet je bij die leuke tante daar zijn, liefje, die zal wel met je meegaan.
– Ome Willem, ik moet ook plassen!
– Jij ook al? Wie nog? Vooruit, al wie moet plassen die kant op. Enzovoort. (Foto Vara via Wikipedia)
45 jaar geleden: een broodje poep
In een bijlage van het Informatieblad van het Ministerie van Nationale Opvoeding werden 45 jaar geleden de resultaten van een kijkonderzoek bij kinderen gepubliceerd, dat gehouden werd door de BRT. Het ging over de kijkgewoonten van kinderen tussen drie en elf jaar.
Lees verder “45 jaar geleden: een broodje poep”Hebjetgezien? (186): “Sarah in Wokeland”
Fons Mariën keek naar “Sarah in wokeland”…
Lees verder “Hebjetgezien? (186): “Sarah in Wokeland””45 jaar geleden: Vlaanderen houdt niet van kinderen
Vlaanderen zendt zijn zonen uit, want het houdt niet van kinderen. Drs.P. zit aan de schrijfmachine naast me. Ik had Heinz Polzer nog nooit ontmoet, maar blijkbaar loopt het in Vlaanderen vol met doctorandi P. Jammer genoeg heeft niet iedereen het taalgevoel van Polzer (mijn gebuur wél, er wordt hier wat afgelachen als hij weer een tekst van een collega herschrijft – maar kom, zijn Bob Woodward en Carl Bernstein ook niet zo begonnen, om van De Collega’s nog maar te zwijgen?), maar de afkeer voor kinderen schijnt vrij algemeen te zijn.
Lees verder “45 jaar geleden: Vlaanderen houdt niet van kinderen”45 jaar geleden: Zie ginds komt de sterreclame
Met Sinterklaas in aantocht wordt heel het wapenarsenaal van de reclame ingezet tegen de weerloze kinderen. Indien reclame op televisie reeds zo nefast is voor volwassenen, kun je wel denken welk effect dit op kinderen heeft.
Lees verder “45 jaar geleden: Zie ginds komt de sterreclame”45 jaar geleden: het incident met Vader Abraham op televisie
Het is vandaag al 45 jaar geleden dat er een “historisch” incident plaatsvond op de Vlaamse televisie. In de uitzending “Noord-Zuid” was Vader Abraham uitgenodigd als verrassingsgast en dat zinde presentator Johan Anthierens niet. Hij liet zijn afkeur duidelijk blijken, zodanig dat Pierre Kartner (zoals “Abraham” werkelijk heet) het op een bepaald moment afbolde. Zelf schreef ik daar destijds voor mijn televisierubriek in het gewestelijke weekblad “De Voorpost” een stuk over onder de titel: Daar ga je, Johan!. Anthierens was op dat moment mijn grote voorbeeld en ik ging dan ook 100% achter hem staan. Ondertussen denk ik daar genuanceerder over, maar je mag de historische werkelijkheid niet verdraaien, vind ik, daarom heb ik geen wijzigingen aangebracht aan mijn tekst.
Lees verder “45 jaar geleden: het incident met Vader Abraham op televisie”
dagelijks iets degelijks 