Soms bakte ik het toch nogal bruin. Zoals in deze aflevering van Hebjetgezien. Naar aanleiding van de film “Het leven van een clown” van Charlie Rivel (foto GaHetNa via Wikipedia) vond ik er namelijk niks beters op dan mijn eigen zoontje Roddy te interviewen…
Lees verder “45 jaar geleden: het leven van een clown”
45 jaar geleden werd op de toenmalige BRT de eerste aflevering uitgezonden van de Franse animatiereeks “Er was eens…”. Deze reeks was in Frankrijk zelf al ten einde (26 épisodes de 26 minutes chacun, diffusée initialement du 30 septembre 1978 au 14 avril 1979 sur FR3), maar zou nog een aantal keren worden hernomen, telkens met een andere invalshoek. Daarom kreeg deze eerste reeks achteraf de titel “Il était une fois l’homme” om ze te onderscheiden van “Il était une fois la vie” of “Il était une fois l’espace”. Telkens gaat het over dessins animés, créés par le réalisateur, auteur, scénariste et producteur Albert Barillé (1920-2009) pour les studios français Procidis. Cette série de vulgarisation scientifique et historique retrace l’histoire de l’humanité, du Big Bang jusqu’à la futurologie, toujours avec les mêmes personnages à travers le temps.
Lees verder “45 jaar geleden: “Er was eens…””
“Omdat Jan Segers even buiten westen is, rijg ik een kroniekje aaneen dat niet het maximum maximorum wil nastreven, maar veeleer een minimumbenadering is van de landelijke politiek-sportieve problemen op het scherm,” schreef Wouter Vloebergh 45 jaar geleden en hij voegde meteen de daad bij het woord door het griezelige vooruitzicht van “op het knopje te drukken” te minimaliseren naar een “guerre des boutons”…
Lees verder “45 jaar geleden: het minimum minimorum”
Micha Marah zou beter “Hey Banana” hebben gezongen volgens (vele jaren later) chatgpt…
Lees verder “45 jaar geleden: “Hey Banana!””
In 1979 werd Micha Marah door de BRT intern uitgekozen om België te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival van dat jaar in Jeruzalem. Tijdens de Belgische preselectie op 3 maart 1979 zong ze drie liedjes: Mijn dagboek, Comment ça va en Hey nana. Het laatste werd gekozen als de uiteindelijke inzending. Marah verfoeide het liedje echter en dreigde zich terug te trekken. De situatie dreigde te escaleren toen ze Hey nana als plagiaat wilde laten aanmerken met de bedoeling het te diskwalificeren. Koorzangeres Nancy Dee werd benaderd als vervangster. Uiteindelijk reisde Micha Marah toch af naar Israël, waar zij op 31 maart 1979 het gewraakte liedje zong. Ze eindigde er als 18de en gedeelde laatste. Daarna wilde ze Hey nana nooit meer zingen. Haar versie verscheen ook niet op plaat. Op verzoek van Milo Decoster (Barclay) bracht componist Charles Dumolin de versie wel uit. Ikzelf was zo dom om me in mijn televisierubriek in De Voorpost met deze onverkwikkelijke affaire te bemoeien…
Lees verder “45 jaar geleden: Neurosong”
De RTB nam de kijkers 45 jaar geleden mee naar het jaar 1955. De film “Blackboard jungle” zette de jeugdcriminaliteit dik in de verf en met “Rock around the clock” op de aftiteling zorgde dit meteen voor de doorbraak van rock’n’roll…
Lees verder “45 jaar geleden: de wet van de jungle”
“Ik zoek een illustratie voor een artikel van mij uit de jaren zeventig waarin ik de superioriteit van de Nederlandse kinderprogramma’s boven de Vlaamse wil aanduiden,” zei ik tegen chatgpt. “Als Nederlandse voorbeelden haal ik dan de film van Ome Willem aan, de Bereboot, Paulus de Boskabouter, de Fabeltjeskrant enz. De Vlaamse voorbeelden zijn uiteraard Tante Terry en Nonkel Bob. Kunt u dit in een cartoon (in landscape) illustreren a.u.b.?” Wie het artikel leest, zal zien dat het – laten we maar zeggen – een leugentje om bestwil is en het resultaat klopt ook niet echt met de realiteit, maar what you see is what you get…
Lees verder “45 jaar geleden: hoe Tante Terry Ome Willem bedroog”
– Ome Willem, ik moet plassen!
– Dan moet je bij die leuke tante daar zijn, liefje, die zal wel met je meegaan.
– Ome Willem, ik moet ook plassen!
– Jij ook al? Wie nog? Vooruit, al wie moet plassen die kant op. Enzovoort. (Foto Vara via Wikipedia)
In een bijlage van het Informatieblad van het Ministerie van Nationale Opvoeding werden 45 jaar geleden de resultaten van een kijkonderzoek bij kinderen gepubliceerd, dat gehouden werd door de BRT. Het ging over de kijkgewoonten van kinderen tussen drie en elf jaar.
Lees verder “45 jaar geleden: een broodje poep”
Fons Mariën keek naar “Sarah in wokeland”…
Lees verder “Hebjetgezien? (186): “Sarah in Wokeland””
