De Amerikaanse bariton David Malis zag ik aan het werk als Figaro in Dario Fo’s enscenering van Rossini’s “Il Barbiere di Siviglia”. In 1985 was hij de eerste Amerikaan die de Cardiff Singer of the World-competitie won (foto BBC).
Lees verder “Veertig jaar geleden: David Malis wint Cardiff Singer of the World”
Eldrydd Cynan Jones (foto YouTube) speelde een thuiswedstrijd in The Cardiff Singer of the World 1995. Ze is op dat moment een 30-jarige sopraan met een enorme bos hout voor de deur. Ze begon met de aria van Liu uit “Turandot”. Alhoewel haar fysiek haar wellicht niet zal toelaten deze rol ooit écht te vertolken, zong ze hem toch wel heel ingetogen. Daarna volgde een aria uit “Adriana Lecouvreur” van Cilea. De commentatoren vonden dat er een “wobble” in haar stem zat. Deze avond was de dirigent Guido Ajmone-Marsan.
Ronny De Schepper
José Azocar, een Chileense tenor, was al 35 toen hij in The Cardiff Singer of the World 1995 het Lamento di Federico (Cilea) zong. Hij is een “natuurlijke” tenor, daarmee bedoel ik dat hij dicht tegen een baritonstem aanleunt, wat de “normale” stem is voor een man. Misschien is hij de “grote vedette” die men bij het begin van de uitzending in het vooruitzicht stelde, want daarna pakte hij met “Nessun dorma” uit en men blijft toch altijd maar uitkijken naar een opvolger voor “de drie tenoren”, nietwaar? En hij was het! Critici, publiek, ikzelf, iedereen tevreden. Men vraagt zich wel waar hij 34 jaar lang gezeten heeft. Dat schreef ik dus vol enthousiasme in 1995, maar sindsdien werd – voor zover ik weet – van de man niks meer vernomen. Hij zit nog wel in het circuit, maar hij springt er dus niet bovenuit, zoals ik had verwacht.
Ronny De Schepper
Hadar Halevi (28j., Israël, mezzo-sopraan, foto eigen website) zong in The Cardiff Singer of the World 1995 “Asia” uit “Sheherazade” van Ravel. Daar hou ik natuurlijk niet erg van, maar deze “openhartige” vertolking door iemand die geknipt is om Dalila te zingen kon mijn hartje toch verwarmen.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Hadar Halevi in the Cardiff Singer of the World”
Clare Gormley is een 27-jarige Australische sopraan die in The Cardiff Singer of the World 1995 begon met een concertaria van Mozart (uit een opera van iemand anders).
Lees verder “Dertig jaar geleden: Clare Gormley in the Cardiff Singer of the World”
Claudia Codreanu-Mihalcea, de Roemeense mezzo, was 26 jaar toen ik ze in The Cardiff Singer of the World 1995 aan het werk hoorde. Ze was toen een leerlinge van jurylid Ileana Cotrubas.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Claudia Codreanu-Mihalcea in the Cardiff Singer of the World”
Liubov Chuchrova (foto YouTube) is een sopraan en ondanks haar voor ons weinig vrouwelijke voornaam wel degelijk een meisje. Ze was 23 toen ze in The Cardiff Singer of the World 1995 verscheen, helemaal uit Litouwen. Ze was daarmee de jongste deelnemer. Ze begon met een lied van Brahms, dat ze wel op de typisch “Russische” manier bracht. Het was bijna vanzelfsprekend dat ze hierop de juwelenaria van Bianca Castafiori liet volgen. Haar uitspraak was wel beter dan de meeste van haar streekgenoten.
Ronny De Schepper
Katarina Karnéus (foto YouTube) was de laatste kandidaat in The Cardiff Singer of the World 1995.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Katarina Karnéus in the Cardiff Singer of the World”
Anja Kampe, de Duitse sopraan (foto YouTube), was 27 toen ze begon met een aria uit “Il Turco in Italia” in The Cardiff Singer of the World 1995. Ze is gehuwd met een Italiaan en werkt meestal in Italiaanse opera’s. Als lied viel ze wel terug op Hugo Wolf. Ze eindigde met “Come scoglio” uit “Cosi”. In het middenregister is ze erg goed, maar verder heeft ze nog wat scholing nodig, zeggen de kenners.
Ronny De Schepper
De 26-jarige Bulgaarse bas Svetozar Rangelov (foto YouTube) begon in The Cardiff Singer of the World 1995 met “Non piu andrai”. Hoe jonger ze zijn, hoe ouder ze lijken. Bovendien is deze achtergekomen telg uit de Boris Christov-school geen Mozart-vertolker. De drie Russische liederen die hij zong (en die we gelukkig allemaal niet moesten horen: alleen dat van Cui) lagen hem natuurlijk beter. Hij besloot met alweer een Mussolini-aria van Verdi: “Oh tu Palermo” uit de “Vespri Siciliani”, maar hij zong het eerder alsof het een Chroetsjov-aria was. “Rather stiffly. He doesn’t move in the buffo direction.” Deze avond was de dirigent Guido Ajmone-Marsan.
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 