25 jaar geleden: Lynda Lee in Cardiff Singer of the World

25 jaar geleden: Lynda Lee in Cardiff Singer of the World

Lynda Lee (rechts op bovenstaande foto) is geboren in Noord-Ierland in 1965. Deze mezzo zong “Smanie implacabili” uit “Cosi”, “Au pays où se fait la guerre” van Duparc en de aria van de componist uit “Ariadne auf Naxos”, kortom een “over-ambitious program” en “cross-over voice” in The Cardiff Singer of the World 1993.

Lees verder “25 jaar geleden: Lynda Lee in Cardiff Singer of the World”

25 jaar geleden: Nina Stemme in Cardiff Singer of the World

25 jaar geleden: Nina Stemme in Cardiff Singer of the World

De Zweedse sopraan (geboren in 1963) Nina Stemme (foto YouTube) weigerde deel te nemen aan de Liedwedstrijd van the Cardiff Singer of the World 1993 omdat ze zich uitsluitend op opera wil toeleggen. Daarom zong ze Elsa’s aria uit “Lohengrin” (vooral in de diepte is ze nogal goed, men vergelijkt ze wat dat betreft met Jessye Norman?!?) en “Per pieta” uit “Cosi fan tutte” met een vreselijk valse en nochtans niet-authentieke hoorn, maar daar kon zij natuurlijk niet aan doen. Daarom werd ze de winnares van de eerste avond en vonden we haar op de finale terug met een aria uit “L’enfant prodigue” van Debussy. Ik verwachtte meer van “Donde lieta usci” uit “La Bohème”, maar ik kwam bedrogen uit. Aangezien ze oorspronkelijk een mezzo was, vroeg men zich af of ze de hoge noten in “Caecilien” van Richard Strauss wel zou halen. Dat viel wel mee, maar dit is toch een Lied? Volgende poging: “Leise, leise” uit “Der Freischutz”, waar ze wat problemen heeft met haar pianissimo’s. Op het einde van datzelfde jaar werd ze derde laureaat in de Placido Domingo-wedstrijd, zodat ze tijdens het gala met de meester zelf een fragment uit “Otello” van Verdi mocht vertolken. Dat deed ze goed, net als haar interpretatie van “Ebben? No andro lontano” van Catalani.

25 jaar geleden: Nobuko Takahashi in Cardiff Singer of the World

25 jaar geleden: Nobuko Takahashi in Cardiff Singer of the World

De Japanse (°1963) sopraan Nobuko Takahashi zong het alleluia uit “Exsultate Jubilate” (foto YouTube), gevolgd door een Japans lied van ene Kôsçak Yamada, dat betekent: de bel gaat. Een merkwaardige voornaam voor een Japanner en een merkwaardig uiterlijk voor een Japanse: operatie aan de jukbeenderen ondergaan? Ze is nogal “westerofiel”, maar al is ze zeker niet slecht in een aria uit “La Sonnambula”, toch is ze vooral in dat Japans lied zeer goed in The Cardiff Singer of the World 1993.

P.S. Niet verwarren met een klassieke pianiste met dezelfde naam.

25 jaar geleden: Anne-Margrethe Eikaas in Cardiff Singer of the World

25 jaar geleden: Anne-Margrethe Eikaas in Cardiff Singer of the World

De aria van de Noorse (°1968) mezzosopraan Anne-Margrethe Eikaas uit het “Serail” kwam ongelukkigerwijze na een item in de BBC-uitzending van The Cardiff Singer of the World 1993 (foto) over hoe ook klassieke zangeressen nu meer op sex-appeal gaan spelen, want dat heeft zij hoegenaamd niet. En daarnaast zijn haar hoge noten ook niet dat. De nocturne van Grieg zou haar meer moeten liggen. Ook een aria uit “Linda de Chamonix”, een Sutherland-classic (die in de jury zat). Het is ook een idool van haar, “but she managed to forget her”. Zégt ze.

25 jaar geleden: Tinuke Olafmihan in Cardiff Singer of the World

25 jaar geleden: Tinuke Olafmihan in Cardiff Singer of the World

De Engelse (maar uiteraard een kleurlinge, zij het een halfbloed) sopraan Tinuke Olafmihan (foto YouTube) studeerde bij Ilena Cotrubas, Elisabeth Schwarzkopf en… haar broer. Ze zong op The Cardiff Singer of the World 1993 een aria uit La buona filiola (Piccini), Fantoches (Debussy) en een aria uit Lucia di Lammermoor (alweer dus; Donizetti maakt een onstuitbare opgang met Sutherland in de jury). Technisch heeft Tinuke problemen in de hoogte, maar ze maakt wel een alerte, verfrissende indruk. Ze was overigens tijdens de wedstrijd tegelijk understudy in de opera van Wales. Ze zou achteraf meer carrière maken in de musical (West Side Story, My Fair Lady, Guys and Dolls…)

25 jaar geleden: Cara O’Sullivan in Cardiff Singer of the World

25 jaar geleden: Cara O’Sullivan in Cardiff Singer of the World

De Ierse (°1962) sopraan Cara O’Sullivan (foto YouTube) zong Ach ich liebte uit die Entführung in the Cardiff Singer of the World 1993 (Mozart bekleedt de top drie van de keuzes of all time, maar dan wel met Don Giovanni, de Nozze en Cosi). Daarna volgde De schouwveger, een lied van Verdi (Verdi is trouwens vier en vijf, maar dan wel met Don Carlo en La Traviata) en een aria uit Lucia di Lammermoor (zij wist dat ‘La Stupenda’ in de jury zat). Conclusie: zij speelt duidelijk op zeker; en dat op die leeftijd; ook de andere deelnemers gaan meestal trouwens tegen de dertig aan, dat lijkt een constante te zijn. Binnenkort zingt ze ergens de koningin van de nacht. Métier heeft ze wel, maar ik vind dat in wedstrijden er meer aandacht moet zijn voor jongeren of anders dat men toch wat meer risico moet durven nemen.

O’Sullivan grew up in The Lough, Cork. Both of her parents and her grandparents on both sides were singers, though not professionally. O’Sullivan’s family noted that her voice began to develop at the age of 12. She attended the Cork School of Music. In her 20s, O’Sullivan took a break from singing for 4 years, returning to music after the birth of her daughter.

O’Sullivan achieved her first major role in 1996 at the age of 34, as Donna Anna in Don Giovanni with Welsh National Opera. The world renowned Australian soprano Dame Joan Sutherland help O’Sullivan to prepare for the role. In 1997 and 1998, O’Sullivan starred as the Queen of the Night in the Opera North performances of The Magic Flute.

Shortly before O’Sullivan was to begin rehearsals in Wales, she was diagnosed with cancer. The stage 2 leg tumour was discovered by her beautician during a waxing session. O’Sullivan had previously dismissed the lump as cellulite. The diagnosis did not affect her performances, as she received initial radiotherapy treatment in Ireland and then in Wales, continuing to work throughout, performing 20 times in 14 weeks. On the other hand, she did suffer from insomnia.

O’Sullivan has had nodules removed from her vocal cords at the private Blackheath Hospital, London. After the operation, she recuperated at Glenstal Abbey, where she had to be completely silent for one week. [Wikipedia]