Het is al zestig jaar geleden dat “Dead end street” van The Kinks werd uitgebracht. Trouwe lezers weten dat ik altijd probeer het originele hoesje van de plaat zoals ze in Vlaanderen werd uitgebracht te reproduceren, maar van dat plan heb ik moeten afzien. Ten eerste omdat ik me dat hoesje niet meer kan herinneren (hoe graag ik het nummer ook hoorde, ik had het niet in mijn bezit, ik kon ook niet àlle singles kopen die ik graag hoorde, hé) en ten tweede wegens dat stomme systeem van bovenstaande foto dat mij door mijn provider is opgedrongen. Bij alle single-hoesjes die zich aandienden, stond de titel ofwel helemaal bovenaan ofwel helemaal onderaan. In beide gevallen zou hij dan sowieso wegvallen bij reproductie. Vandaar dat ik naar een CD-uitgave van veel later heb teruggegrepen.

“Dead End Street” is een nummer van de Britse band The Kinks, geschreven door Ray Douglas Davies, hun belangrijkste songwriter. Net als veel andere nummers van Davies is het in zekere mate beïnvloed door de Britse music hall. Het nummer, zoals veel andere van Davies, behandelt de armoede en ellende van de lagere klassen in de Engelse samenleving. In zijn autobiografie
Kink uit 1996 beschreef zijn broer Dave Davies het nummer  als volgt: “Dead End Street was voor mij de belichaming van waar
The Kinks voor stonden. Een nummer vol karakter, pathos, maar met een onderliggend gevoel van hoop. Het weerspiegelde een voorliefde voor het verleden, maar drukte tegelijkertijd een vastberadenheid en verlangen naar verandering uit. Angstige stemmen die een harteloze wereld toeroepen. Een wereld waarin het lot van de gewone man er weinig toe deed. Het was interessant om op te merken dat The Clash meer dan tien jaar later  een nummer maakten, London Calling, dat geïnspireerd leek te zijn op Dead End Street.“

Eind 1966 werd er een promotiefilm met mime (een voorloper van de moderne videoclip) voor het nummer gemaakt. Deze werd gefilmd in Little Green Street, een klein straatje uit de achttiende eeuw in Noord-Londen, vlak bij Highgate Road in Kentish Town. Het filmpje werd in zwart-wit opgenomen en toonde elk bandlid verkleed als begrafenisondernemer, naast diverse andere personages.
Dave Davies zegt dat de BBC de film niet goedkeurde, omdat de bandleden verkleed waren als Victoriaanse doodskistdragers en een van hun roadies in een nachthemd plotseling uit de kist sprong toen ze die op de stoep zetten. De BBC vond het smakeloos. Het basgitaarspel was deels geïnspireerd op het schelle geluid van Duane Eddy’s gitaar. Het nummer werd opgenomen in een periode dat bassist Pete Quaife de band had verlaten na een scooterongeluk en was vervangen door John Dalton, maar Quaife was inmiddels teruggekeerd naar de band toen de promotiefilm werd opgenomen. Nicky Hopkins is te horen op piano (*). Op het laatste nippertje liet Ray Davies de hoornsolo vervangen door een trombone – en precies dàt zou bijdragen tot het succes (denk ik). Het nummer was een groot succes in het Verenigd Koninkrijk en bereikte de 5e plaats in de singleslijst, maar kwam in de Verenigde Staten slechts tot de 73e plaats. In Vlaanderen stond het slechts twee keer in de Ultratop (14 en 18 in het voorjaar van 1967). In Nederland deed de single het veel beter. Ze stond sneller en langer in de Top 40 met als hoogste positie een vijfde plaats! In 1976 stond het nummer op de72ste plaats in de lijst van de 100 beste singles aller tijden van New Musical Express. Het werd oorspronkelijk uitgebracht als een single die niet op een album stond, maar is sindsdien op verschillende cd’s verschenen.

Op de dag van de release huwt de Amerikaanse beat-schrijver Jack Kerouac met zijn derde echtgenote Stella Sampas. De schrijver was in politiek opzicht uitgesproken conservatief geworden en moest niets hebben van de hippiecultuur uit de jaren zestig, al was die onder andere geïnspireerd door zijn boek On The Road en de Beat Generation.

Ronny De Schepper

(*) Hier speelt hij geen prominente rol, maar het deed wel mijn frank vallen voor wie dan wel de ragtime-piano speelde op “Mr.Pleasant” en jawel hoor, het is wel degelijk good old Nicky!

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.