Etixx-Quick Step is was tien jaar geleden opnieuw de beste tijdritploeg ter wereld. Het Belgische team klopte op het WK in Qatar de dubbele titelhouder BMC met elf seconden na 40 kilometer in de hitte. In de onderlinge strijd met BMC staat het nu 3-2.
BMC en Etixx-Quick Step begonnen als de grote favorieten aan de ploegentijdrit. Allebei werden ze al twee keer wereldkampioen en ook dat jaar werd het weer een tweestrijd. Dat bleek al aan het eerste tussenpunt, waar de Belgische ploeg drie seconden sneller was dan BMC. Orica-BikeExchange volgde er al op 16 seconden.
Aan het tweede tussenpunt leek BMC het tij te kunnen keren. Rohan Dennis en zijn gezellen naderden tot op zeven honderdsten, het werd dus nagelbijten in de slotkilometers.
Maar Etixx-Quick Step, dat Vermote eerder had opgeofferd, maakte op de Pearl (*) het verschil. Kittel, Jungels, Terpstra en Martin waren het viertal aan de streep, Lampaert liet in de laatste kilometer los.
BMC zakte op het einde wat in en was uiteindelijk elf seconden trager dan Etixx-Quick Step. Het brons was voor Orica-BikeExchange, dat 37 seconden trager was dan de nieuwe wereldkampioen.
De andere Belgische ploeg in Qatar, Veranda’s Willems, reed een sterke ploegentijdrit en troefde World Tour-ploeg AG2R af in de strijd om de tiende plaats.
Opvallend was dat ploegentijdrit voor vrouwen werd gewonnen door Boels-Dolmans Cycling Team. De Nederlandse ploeg legde de 40 kilometer af in 48 minuten en 41,62 seconden, terwijl de laatste mannenploeg Stradalli-Bike Aid als 17de eindigde in 50 minuten en ongeveer 7 minuten en 24 seconden na de winnaar.
Het was op het parcours bijna 38 à 40 graden, met bovendien een hoge luchtvochtigheid, wat voor problemen zorgde bij de vrouwen. Zo leek de Nederlandse renster van Rabo-Liv Anoushka Koster door de hitte of uitputting de controle over haar fiets te verliezen. Ze reed tegen de vangrails en sloeg over haar stuur. Ze kwam er gelukkig zonder breuken of ernstige verwondingen vanaf, maar was duidelijk gedesoriënteerd. Haar ploeggenote Roxane Knetemann was bijzonder kritisch over het feit dat de wedstrijd onder zulke omstandigheden werd georganiseerd.
De Amerikaanse Chloe Dygert, rijdend voor Twenty16-Ridebiker, werd tijdens het laatste deel van de wedstrijd zo misselijk dat ze moest braken. Ook dat beeld illustreerde hoe zwaar de omstandigheden waren voor de rensters. Er waren bovendien rensters die vroeg in de wedstrijd moesten lossen en ploegen die hun normale tempo volledig verloren. De omstandigheden leidden tot felle kritiek op de UCI: waarom liet men een maximale inspanning van veertig kilometer toe in die hitte?
Een interessante nuance: achteraf wetenschappelijk onderzoek naar het WK in Qatar wees uit dat sommige wielrenners tijdens wedstrijden een kerntemperatuur van meer dan 40 °C bereikten. Dat is bijzonder hoog. Toch werd bij de officiële medische hulpverlening tijdens het kampioenschap geen geval van inspanningsgebonden hitteberoerte geregistreerd. De beelden waren dus dramatisch, maar we moeten niet automatisch aannemen dat Koster of Dygert daadwerkelijk een hitteberoerte hadden.
Het oorspronkelijke verslag van Cyclingnews van die dag heet wel veelzeggend World Championships: Heat plays havoc with women’s team time trial.
Ronny De Schepper (op basis van Sporza en chatgpt)
(*) The Pearl is hier een verwijzing naar The Pearl-Qatar, een kunstmatig aangelegd eiland voor de kust van Doha, de hoofdstad van Qatar. Het is een prestigieuze wijk met luxueuze appartementen, jachthavens, winkels en restaurants. (chatgpt)
