Het is vandaag al vijftien jaar geleden dat de Britse wielrenner Danny Horton (de man in de leiderstrui op bovenstaande foto) in Murcia is overleden. Aangezien zelfs het vakblad “Cycling Weekly” blijkbaar niet over zijn dood heeft bericht, ben ik gedwongen een reactie op de internetsite Ritmocycling over te nemen van een zekere mijnheer Sheldon…
Ik kan in Cycling Weekly niets vinden over het overlijden van Danny Horton, dus dit is een eerbetoon aan Danny dat ik schreef voor de nieuwsbrief van mijn wielerclub, waarvan hij vroeger lid was.
Danny werd geboren in Yeadon in 1949 en sloot zich in zijn jeugd aan bij Otley Cycle Club. Toen ik in de jaren zestig lid werd van de club, was hij al een legende.
Op een gegeven moment verliet hij Otley om te gaan koersen voor Bradford Wheelers, waar hij naam maakte als een top amateur wielrenner.
In 1970 tekende hij bij het Falcon Cycles Professional Team (zie bovenstaande foto). Van 1972 tot 1976 zou hij voor Bantel rijden, in 1977 voor Chessington Cycles, in 1978 voor Ron Kitching en in 1979 zowel voor Glemp TJ Cycles als voor Wightman-Knight.
Tijdens zijn professionele carrière behaalde hij vele overwinningen. Zijn grootste overwinning was in 1971, toen hij nationaal kampioen wielrennen werd met een voorsprong van één minuut en negentien seconden op Sid Barras. Dit was Danny’s eerste professionele overwinning en in de jaren daarop zouden er nog vele volgen.
Danny stopte in 1979 met professioneel wielrennen.
Hij keerde in 1981 terug in de wielerwereld als renner voor de Halifax Road Club. In 1982 behaalde hij het nationale record voor de 12-uursrace.
Ik weet niet zeker hoeveel Danny na 1983 nog heeft gefietst of wedstrijden heeft gereden, maar ik weet wel dat hij veel golfde.
De laatste twee jaar van zijn leven bracht hij door in Spanje, ongetwijfeld om te golfen. Hij was weer begonnen met fietsen en werkte als fietsgids voor La Manga Cycling. Na een fietstocht klaagde hij over ziekte en overleed helaas.
