Trois couleurs: Blanc (Trzy kolory: Biały) (10 maart 1994) is het tweede deel van de Trois couleurs-trilogie van regisseur en medescenarist Krzysztof Kieślowski gebaseerd op de drie principes (vrijheid, gelijkheid en broederschap) van de Franse vlag.
In tegenstelling tot de andere twee delen is Blanc geen introspectieve dramafilm maar een soort van zwarte komedie. Trois couleurs: Blanc heeft als thema gelijkheid, wat zich onder andere manifesteert in wraak.
De Française Dominique (Julie Delpy) ontbindt haar huwelijk met de Poolse immigrant Karol (Zbigniew Zamachowski) wegens zijn impotentie. Voor schut gezet en aan lager wal geraakt keert hij berooid terug naar zijn geboorteland. In Polen maakt hij een fortuin door een zwendelpraktijk en bedenkt hij een plan om zijn vroegere vrouw met gelijke munt te vergelden, om haar zo van zijn potentie te overtuigen en haar terug te winnen.
Het is zeker geen slechte film, maar hij beantwoordt volgens mij niet aan het opzet van de trilogie. Ten eerste speelt hij zich het grootste deel van de tijd af in Polen en niet in Frankrijk. En ten tweede is de kleur wit niet zo prominent aanwezig als het blauw in de eerste film. Tenzij men de witte sneeuw in Polen als zodanig zou bekijken, maar dat zou ikzelf een zeer flauw argument vinden.
Ronny De Schepper (gebaseerd op Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 