“The rhythm section”

The Rhythm Section is een actiethriller uit 2020, geregisseerd door Reed Morano, met een scenario van Mark Burnell, gebaseerd op zijn gelijknamige roman. Met Blake Lively, Jude Law en Sterling K. Brown in de hoofdrollen, volgt de film een ​​rouwende vrouw die wraak zoekt nadat ze ontdekt dat de vliegtuigcrash waarbij haar familie omkwam een ​​terroristische aanslag was. De film werd op 31 januari 2020 in de Verenigde Staten uitgebracht door Paramount Pictures.

De (slechte) titel moet je als volgt begrijpen: “Think of your heart as the drums. Your breathing as the bass. Keep the rhythm section tight, and the rest of the song plays itself.”

Vrij vertaald:

“Beschouw je hart als de drums en je ademhaling als de bas. Houd die ritmesectie strak onder controle, dan volgt de rest van het lied vanzelf.”

De gedachte daarachter is dat hartslag en ademhaling de basis vormen van zelfbeheersing. Wie zijn ademhaling onder controle houdt, kan zijn hartslag beheersen; wie zijn hartslag beheerst, raakt minder snel in paniek en kan helder blijven denken, zelfs in levensgevaarlijke situaties. Boyd (Jude Law) zegt ook expliciet dat je niet kunt panikeren als je ademhaling onder controle is en je polsslag beheerst – het is volgens hem “fysiek onmogelijk”.

Dat sluit mooi aan bij de muzikale betekenis van een rhythm section: in een band zijn drums en bas de fundamenten waarop alle andere instrumenten steunen. Zonder een stabiele ritmesectie valt het hele nummer uit elkaar.

Er zit bovendien nog een subtiele tweede laag in de titel. Aan het begin van de film is Stephanie het “ritme” van haar eigen leven volledig kwijt na de dood van haar familie. Tijdens haar opleiding leert ze letterlijk haar lichamelijke ritme terug te vinden. Pas wanneer haar innerlijke ritme is hersteld, kan ze functioneren als geheim agente. Die psychologische wederopbouw is eigenlijk minstens zo belangrijk als de actie zelf.

Veel kijkers vonden de titel overigens nogal raadselachtig; zonder die uitleg zou je gemakkelijk denken dat de film over muziek gaat. Dat was destijds ook een veelgehoorde kritiek bij de release.

De film bleef lange tijd op de plank liggen. Eind 2018 hield Paramount een testvertoning in Sherman Oaks, die naar verluidt een van de slechtste resultaten in de geschiedenis van de studio opleverde. Ook de recensies waren gemengd; critici prezen over het algemeen Lively’s acteerprestatie, maar waren kritisch over het plot. Peter DeBruge schreef in Variety over de film en merkte op dat Stephanie – in tegenstelling tot de vrouwelijke huurmoordenaars in Atomic Blonde, Red Sparrow en La Femme Nikita – een realistische “bijna-onbekwaamheid in het aangezicht van gevaar” vertoonde, “waardoor ze op een manier herkenbaar is die maar weinig filmische huurmoordenaars ooit zijn geweest.” Op de website Rotten Tomatoes heeft de film een ​​goedkeuringspercentage van 29% op basis van 180 recensies, met een gemiddelde score van 4,8/10. 

De film flopte in de bioscoop met een opbrengst van slechts zes miljoen dollar tegen een budget van vijftig miljoen dollar, en kende daarmee het slechtste openingsweekend ooit voor een film die op meer dan 3000 schermen draaide. Twee weken later daalde het aantal schermen nog verder, tot het grootste ooit, toen de film van 2955 schermen werd gehaald. Paramount leed naar verluidt een verlies van dertig tot veertig miljoen dollar.

Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia & chatgpt)