Het is vandaag zestig jaar geleden dat “Monday, monday” van The Mama’s and the Papa’s op nummer één stond in de Billboard Top 100.
“Monday, Monday” is een nummer geschreven door John Phillips met backing instrumenten gespeeld door leden van The Wrecking Crew [1] voor hun album “If You Can Believe Your Eyes and Ears” uit 1966. Het was de enige nummer-één hit van de groep in de Amerikaanse Billboard Hot 100.
Phillips zei dat hij het nummer snel schreef, in ongeveer twintig minuten. Het nummer bevat een vals einde, met een pauze vóór de coda, en gaat een halve noot omhoog in de bruggen en refreinen. Het was het tweede opeenvolgende nummer-één nummer in de VS met een vals einde, na “Good Lovin’” van de Young Rascals, en de eerste keer dat deze nieuwigheid voorkwam tussen twee opeenvolgende nummer-één hits.
Op 2 maart 1967 wonnen The Mamas & the Papas een Grammy Award voor Best Pop Performance by a Duo or Group with Vocal voor dit nummer.
De wellicht beste live-versie van het nummer werd uitgevoerd op het Monterey Rock Festival (Californië) in 1967. Het optreden werd destijds gefilmd, maar niet op een album uitgebracht.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
[1] “The Wrecking Crew” was een losjes georganiseerde groep van de beste studio-sessiemusici van Los Angeles, wier diensten tijdens hun hoogtijdagen in de jaren zestig en begin jaren zeventig constant in trek waren. In wisselende samenstellingen, vaak anoniem, begeleidden ze tientallen populaire artiesten op talloze grote hits uit die tijd. Ze worden beschouwd als een van de meest succesvolle sessie-opnamegroepen in de muziekgeschiedenis (cfr.ook de gelijknamige documentaire op Canvas op vrijdag 20 mei 2016). De groep begon zich eind jaren vijftig te vormen, maar begin jaren zestig vormden ze zich volledig tot wat hun meest herkenbare vorm werd toen ze de facto huisband werden voor Phil Spector, soms vermeld als het Phil Spector Wall of Sound Orchestra, en speelden op veel van de hits die hij destijds produceerde en bijdroegen aan de ontwikkeling van zijn Wall of Sound-productiemethoden. Na het aanvankelijke succes van Spectors platen werden ze de meest gevraagde sessiemusici in Los Angeles en speelden ze op platen van vele populaire artiesten zoals Jan & Dean, Sonny & Cher, Barry McGuire en The Mamas & the Papas. Ze werden soms ingezet als ‘ghost players’ op opnames van rockgroepen, zoals de eerste twee albums van The Monkees, de Byrds’ coverversie van Bob Dylans “Mr. Tambourine Man” (1965) en het Beach Boys-album “Pet Sounds” (1966). Toetsenist Leon Russell en gitarist Glen Campbell werden later populaire soloartiesten, terwijl drummer Hal Blaine naar verluidt op meer dan 140 top 10-hits heeft meegespeeld (waaronder ongeveer veertig nummer 1-hits). Andere muzikanten die deel uitmaakten van de groep waren de vrouwelijke bassiste Carol Kaye, drummer Earl Palmer, saxofonist Steve Douglas, gitarist Tommy Tedesco en multi-instrumentalist Larry Knechtel. (Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 