Op 2 maart 1786 voltooit de pas dertig jaar geworden Mozart zijn 23ste klavierconcerto (in A, KV.488), waarin we de aria van Barbarina uit “Le nozze di Figaro” herkennen, terwijl de gravin “verborgen” zit in het 24ste (in c, KV.491), dat hij op 24 maart voltooide. Tussenin wordt in besloten kring ten huize van vorst Karl Auersperg “Idomeneo” hernomen en hiervoor schrijft Mozart de aria “Non temer, amato bene” (KV.490). Het pianoconcert was een van de drie abonnementsconcerten die dat voorjaar werden gegeven en werd waarschijnlijk door Mozart zelf tijdens een van deze concerten uitgevoerd. Als “uithangbord” heb ik deze keer de Franse pianiste Hélène Grimaud gekozen, ik ben er zeker van dat Woolfie daarmee akkoord zou gaan…
Dat 23ste concerto verscheen in 1997 op de CD “Mozart l’Egyptien” van Hughes de Courson (ex-lid van de folkgroep Malicorne) in een versie voor oud (een Arabische luit, bespeeld door Henri Agnel) en piano (Marib Angelov) en orkest. De idee om Mozart “op z’n Turks” te laten uitvoeren (nadat de Courson met “Lambarena” reeds een verbinding tussen Bach en Afrikaanse muziek had gemaakt), komt natuurlijk voort uit Mozarts liefde voor de janitsarenmuziek, maar ook uit het feit dat de vrijmetselarij veel symbolen aan het oude Egypte heeft ontleend. Het is aan mij niet besteed, maar voor wie het eens wil proberen…
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 