Zeventig jaar geleden: zwaarste vliegtuigongeval in België

Zelf herinner ik me er niets meer van, maar dat is ook niet zo verwonderlijk want ik was amper negen jaar oud, maar het is vandaag zeventig jaar geleden dat het zwaarste vliegtuigongeval in België plaatshad, waarbij o.m. het hele kunstschaatsteam van de VS (foto) omkwam.

Sabena-vlucht 548 was een Boeing 707 die op 15 februari 1961 neerstortte tijdens een vlucht van New York naar Brussel, België. Alle 72 inzittenden kwamen om het leven, evenals één persoon op de grond (Theo de Laet, een boer, werd geraakt door brokstukken; een andere boer verloor zijn been door rondvliegende brokstukken).
De Boeing had de landing in Brussel moeten afbreken omdat een ander vliegtuig een van de landingsbanen blokkeerde en probeerde op te stijgen en een andere landingsbaan te naderen. Het toestel begon gevaarlijk te hellen, maar de pogingen om de vleugels recht te trekken zorgden ervoor dat het snel naar beneden stortte op een boerderij.
De oorzaak van de crash is nooit vastgesteld, maar men vermoedt dat het een defect aan het stabilisatiemechanisme was. Het blijft de dodelijkste vliegtuigcrash op Belgisch grondgebied en het eerste fatale ongeluk met een 707 in de reguliere passagiersdienst.
Onder de slachtoffers bevonden zich alle 18 atleten van het Amerikaanse kunstschaatsteam van 1961, op weg naar de wereldkampioenschappen in Praag, Tsjechoslovakije. Bovendien kwamen 16 familieleden, coaches en officials om het leven. Onder de doden bevonden zich Maribel Vinson-Owen, negenvoudig Amerikaans kampioene bij de dames en later coach, en haar twee dochters: de regerend Amerikaans kampioene bij de dames, Laurence Owen (16 jaar), en de regerend Amerikaans kampioene bij de paren, Maribel Owen (20 jaar). Ook Maribel Owens partner bij de paren, Dudley Richards, en de regerend Amerikaans kampioen bij de heren, Bradley Lord, kwamen om het leven, evenals de Amerikaanse kampioenen ijsdansen, Diane Sherbloom en Larry Pierce. Het team verloor verder de Amerikaanse zilveren medaillewinnaar bij de heren, Gregory Kelley, de Amerikaanse zilveren medaillewinnaar bij de dames, Stephanie Westerfeld, en de Amerikaanse bronzen medaillewinnaar bij de dames, Rhode Lee Michelson. Het verlies van het Amerikaanse team werd als zo catastrofaal beschouwd voor de internationale sport dat de wereldkampioenschappen kunstschaatsen van 1961 onmiddellijk werden afgelast.
Omdat onder de slachtoffers niet alleen atleten, maar ook veel topcoaches uit Amerika omkwamen, was de crash een verwoestende klap voor het Amerikaanse kunstschaatsprogramma, dat in de jaren vijftig een dominante positie in de sport had ingenomen. Hoewel Scott Allen een bronzen medaille won op de Olympische Winterspelen van 1964 – en daarmee een van de jongste Olympische medaillewinnaars in de geschiedenis werd – zouden de Verenigde Staten pas weer een prominente rol in de sport gaan spelen tijdens de Olympische Winterspelen van 1968 in Grenoble, Frankrijk, waar Peggy Fleming goud won bij de dames en Tim Wood zilver bij de heren. De crash was ook indirect verantwoordelijk voor de komst van buitenlandse coaches zoals Carlo Fassi en John Nicks naar de Verenigde Staten.
Een film over de gebeurtenis, getiteld “RISE”, werd in opdracht van US Figure Skating gemaakt om het Amerikaanse kunstschaatsen te vieren en de 50e verjaardag van het ongeluk te herdenken. “RISE” werd slechts één dag in de bioscoop vertoond, namelijk op 17 februari 2011.

Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)