Gemma Christina Arterton werd geboren op 2 februari 1986 in het North Kent Hospital in Gravesend met polydactylie, een aandoening die resulteert in extra vingers die kort na haar geboorte werden verwijderd. Haar moeder, Sally-Anne Heap, runde een schoonmaakbedrijf en haar vader, Barry J.Arterton, was lasser. Ze scheidden toen Arterton nog een jong kind was en ze groeide op in een sociale huurwoning met haar moeder en jongere zus, Hannah Arterton, die ook actrice is. Haar overgrootmoeder van moederskant was een Duits-Joodse concertvioliste. (Foto: Gemma Arterton at the 2014 Toronto International Film Festival by GabboT – Gemma Bovary)
Arterton ging naar de Gravesend Grammar School for Girls in Kent (nu Mayfield Grammar School) en maakte haar debuut op het amateurtoneel in een productie van Alan Ayckbourns The Boy Who Fell into a Book . Haar optreden leverde haar de prijs voor beste actrice op in een wedstrijd op een lokaal festival. Na haar professioneel toneeldebuut in Shakespeares Love’s Labour’s Lost in het Globe Theatre (2007), maakte Arterton haar filmdebuut in de komedie St Trinian’s (2007). Ze vertolkte Bond Girl Strawberry Fields in de James Bond-film Quantum of Solace (2008), een rol waarvoor ze een Empire Award voor Beste Nieuwkomer won, en spionne Pollyana “Polly” Wilkins / Agent Galahad in de actie-oorlogsfilm The King’s Man (2021).
Arterton heeft in diverse andere films gespeeld, waaronder The Disappearance of Alice Creed (2009), Tamara Drewe (2010), Clash of the Titans (2010), Prince of Persia: The Sands of Time (2010), Hansel & Gretel: Witch Hunters (2013), Their Finest (2016), The Escape (2017), Vita and Virginia (2018) en Culprits (2023). Ze ontving de Harper’s Bazaar Woman of the Year Award voor haar acteerwerk en productie van The Escape . Haar theaterprestaties omvatten hoofdrollen in The Duchess of Malfi (2014), Made in Dagenham (2014), Nell Gwynn (2016) en Saint Joan (2017). Arterton werd genomineerd voor een Olivier Award voor haar werk in zowel Nell Gwynn als Made in Dagenham, en won de Evening Standard Theatre Award voor laatstgenoemde.
Sinds 2016 runt Arterton haar eigen productiebedrijf, Rebel Park Productions, dat zich richt op het creëren van content met vrouwelijke hoofdpersonen voor en achter de camera.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 