Het is vandaag 45 jaar geleden dat de Canadese pianiste en componiste Ruth Lowe is overleden.
In 1936 werkte Ruth in de ‘Song Shop’ in Toronto toen Ina Ray Hutton met haar meidenband (de Melodears) naar de stad kwam. Haar pianiste was ziek geworden en Ina was wanhopig op zoek naar een knappe blonde vervangster. Ruth Lowe deed auditie en werd de vaste pianiste in Ina Rays band.
In 1938, op 23-jarige leeftijd, trouwde Ruth met Harold Cohen, een muziekpublicist uit Chicago. Het was een gelukkig huwelijk dat amper slechts een jaar duurde, tot Harolds tragische dood tijdens een operatie in 1939. In haar diepe verdriet keerde Ruth terug naar Toronto. In haar eenzame appartement componeerde ze “I’ll Never Smile Again”.
Het lied was voor het eerst te horen in het radioprogramma ‘Music By Faith’ van de Canadian Broadcasting Corporation (CBC), in een arrangement van Percy Faith, een andere getalenteerde Canadese muzikant die spoedig beroemd zou worden. Ongeveer een jaar later gaf Ruth een kopie van de melodie aan een saxofonist in de band van Tommy Dorsey, in de hoop dat Dorsey het zou horen. Dorsey vond de melodie zeer waardevol en arrangeerde het voor zijn nog jonge zanger, Frank Sinatra. Het werd Sinatra’s eerste grote hit en lanceerde zijn fenomenale carrière.
Later componeerde ze nog een hit voor Frank Sinatra, “Put Your Dreams Away”, Franks signature song, die ook op zijn begrafenis werd gespeeld.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 