Het is vandaag ook al twintig jaar geleden dat de acteur André Pousse is overleden (foto Georges Biard via Wikipedia). Voorafgaand aan zijn filmcarrière was hij beroepswielrenner geweest. In die tijd was hij ook één van de minnaars van Edith Piaf.
Zijn dood is op zijn minst merkwaardig te noemen. André Pousse werd gestoken door een wesp terwijl hij naar huis reed, maakte een scherpe bocht en belandde met zijn auto in een ravijn nadat hij meerdere keren was over de kop geslagen. Met een hoofdwond en twee gebroken ribben kon André Pousse desondanks nog naar huis rijden voordat hij naar het ziekenhuis in Saint-Tropez werd gebracht, waar hij vier dagen later overleed.
Dat avontuurlijke einde was wel helemaal in overeenstemming met de rest van zijn leven. André Pousse werd geboren in Parijs op 20 oktober 1919. Zijn vader was een politiecommissaris van Catalaanse afkomst en zijn moeder kwam uit de Auvergne. Hij zou altijd de sporen van zijn dubbele afkomst blijven dragen. Hij ontwikkelde zich in de jaren twintig en dertig in het arbeidersklasse-Parijs van het interbellum. Als atleet begon hij met boksen. Na een fietstocht met vrienden die hij letterlijk achterliet, begon André Pousse aan een wielercarrière. In 1939, nog steeds als “junior”, won hij al een amateurwedstrijd met de Club Sportif International. Tussen 1942 en 1949 werd hij profwielrenner.
Als baanwielrenner specialiseerde hij zich vooral in zesdaagsewedstrijden, met name die van de
Vél’ d’Hiv’ in Parijs, een vorm van kijksport die destijds nog erg populair was. De piepjonge
Alain Delon, destijds zijn bewonderaar, herinnert zich nog dat hij de eer had zijn fiets tijdens dit evenement vast te houden (*). Zijn grootste prestatie was het record voor de Vél’ d’Hiv’-ronde. Hij zei humoristisch tegen Raphaël Mezrahi: “Ze zullen me niet meer verbeteren aangezien ze de Vél’ d’Hiv’ hebben afgebroken.” Na de oorlog nam hij ook deel aan evenementen in de Verenigde Staten.
Hij beëindigde zijn sportcarrière op 30-jarige leeftijd. Hij was een gevestigde naam in de entertainmentwereld en werkte in de jaren vijftig als agent voor sterren zoals Joséphine Baker, Eddie Constantine en zelfs Édith Piaf, met wie hij een maandenlange affaire had. Hij werd twaalf jaar lang artistiek directeur van de Moulin-Rouge en werd een ware steunpilaar van het Parijse nachtleven. Hij werkte soms ook mee aan de programmering van andere etablissementen zoals L’Olympia of Bobino. In 1960 opende hij een kleine discotheek-nachtclub genaamd La Locomotive naast de Moulin Rouge, aan
de Boulevard de Clichy, die hij tot 1965 beheerde. Deze plek werd al snel een van de belangrijkste ontmoetingsplaatsen voor de yéyé-generatie in Parijs. In een archetype van de zogenaamde “yéyé”-film (D’où viens-tu, Johnny? uit 1963) begon hij zijn acteercarrière op 43-jarige leeftijd. Hij speelde een ondeugende en snelle gangster, een personage waarin zijn natuurlijke brutaliteit en zijn fysiek als voormalig bokser wonderen verrichtten. In de daaropvolgende twintig jaar bleef hij bijrollen spelen als gangsters in films en op televisie, en verscheen hij in een aantal films geregisseerd door of met dialogen van Michel Audiard, die hij al sinds de jaren veertig kende. Daarenboven was hij de agent van verscheidene acteurs.
André Pousse was tevens eigenaar van een restaurant genaamd Le Napoléon Chaix op de hoek van de rue Balard en de rue Napoléon Chaix, in het vijftiende arrondissement van Parijs (een ander restaurant,
La Cantine, is in hetzelfde pand gevestigd). Hij overleed in het ziekenhuis van Gassin aan de gevolgen van een auto-ongeluk dat hij vier dagen eerder had gehad na een wespenaanval terwijl hij aan het rijden was. Hij werd gecremeerd en zijn as werd uitgestrooid op zijn landgoed in La Garde-Freinet in de Var.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
(*) Dertig jaar later zouden ze samen te zien zijn in “Le clan des Siciliens” van Henri Verneuil, zij het dat ze geen scène tesamen hebben.
dagelijks iets degelijks 