Gisteravond heb ik naar “Gasoline Alley” gekeken, een Amerikaanse film van Edward Drake uit 2022 naar een eigen scenario. Toegegeven, ik had hem opgenomen omwille van de titel, die hetzelfde is als die van een elpee van Rod Stewart uit 1970, al vermoedde ik wel bij voorbaat dat het ene niks met het andere had te maken…
En ik had natuurlijk gelijk: “Gasoline Alley” is gewoon de naam van de tattoo-shop van het hoofdpersonage (Devon Sawa als Jimmy Jayne) en daarmee is alle overeenkomst van de baan. Ik zat echter onmiddellijk “in” de film, zodanig dat ik hem toch heb uitgekeken.
En dat was niet te verwonderen, want hij begint al meteen met de moord op drie hoertjes, die in de schoenen wordt geschoven van de hoofdfiguur, die weliswaar niet van onbesproken signatuur is, maar in dit geval volledig onschuldig. Integendeel zelfs, hij was verliefd op één van de meisjes en dus gaat hij zelf op zoek naar de dader en zijn opdrachtgever(s), enerzijds om zichzelf vrij te pleiten, maar anderzijds ook om wraak te nemen. Het is dus enigszins een revenge movie.
De twee detectives die met het onderzoek belast zijn, zijn Bruce Willis en Luke Wilson. In de eerste helft van de film lijkt Willis wel een cameo-rolletje te hebben, maar daarna wordt duidelijk dat hij een centrale rol vertolkt. In welke zin juist kan ik uiteraard niet vermelden, want dat zou een spoiler van formaat zijn.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 