Victor Chestopal (Rusland, 1976) was de jongste finalist van de Elisabethwedstrijd 1995 (foto YouTube).
Hij woonde op dat moment met zijn moeder, die cello-les geeft aan het Sibelius-instituut, in Helsinki waar hij les volgde bij Erik Tawasjerna. Zijn andere leraar Lazar Berman (Imola) maakte deel uit van de jury. Hij opteerde wel voor het voorspelbare eerste pianoconcerto van Tsjaikovski. Maar niet alleen ging dit goed samen met zijn sixties-kapsel, hij speelde het op zulkdanige manier dat het heerlijk was om het nog eens te horen. Daar was alvast het volledige radio-panel het over eens, Luc Devos vond het zelfs de beste uitvoering die hij ooit heeft gehoord. Ikzelf vond wel dat hij weinig contact had met het orkest. Zoals te verwachten en te voorzien was, vond Jos Van Immerseel het echter “niet op het randje van de vulgariteit, maar helemaal in de ravijn gestort“. Als pianist vond hij hem “een vogel voor de kat“. Marleen Spaepen, die de Ziggurath-uitzending over Jos heeft gemaakt, sloot zich ’s anderendaags hierbij volmondig aan, terwijl Rian De Waal zich eerder bij de radiomensen aansloot, maar hij vond het wel een kopie van zijn leraar Berman. De Waal heeft zelf ook het concerto in de wedstrijd gespeeld, net als Robert Groslot die het juist daarom zo fantastisch vond. Ook Jan Michiels sloot zich daarbij aan. De jury echter niet: hij werd helaas géén laureaat.
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 