Vandaag is het al 55 jaar geleden dat de Franse zanger Luis Mariano is overleden.
Hij werd in Irun in Baskenland geboren als Luis Mariano Eusebio Gonzales en stond als kleine jongen reeds in de schijnwerpers: die van de auto’s in zijn vaders garage waar hij met zijn zus Maria Luisa “theater speelde”. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog vluchtte de familie naar Frankrijk. Daar ontdekte men zijn vocale begaafdheid. Luis studeerde aan het conservatorium van Bordeaux, startte een carrière in de opera maar schakelde vlug over naar de operette als lievelingstenor van de componist Francis Lopez. Met La Belle de Cadix uit 1946 vestigden beiden definitief hun naam. Lopez gaf nieuw bloed aan de operette en schiep een genre dat paste in de tijd van film en televisie: veel actie, een luxueuze enscenering, mooie kostuums, gemakkelijke muziek, een afwisseling van komische en meer sentimentele scènes, het geheel gekruid met de ritmes van bolero, tango, fandango, flamenco en paso doble. Luis Mariano speelde de sympathieke Latin Lover, zong smachtend of opgewekt, al naargelang, en werd in een mum van tijd dé lieveling van het publiek. Zijn vertolkingen van nummers uit La Belle de Cadix, Andalusië of Le Chanteur de Mexico werden echte hits. Toen enkele van die operettes ook verfilmd werden met Luis Mariano in de rol van jeune premier werd zijn populariteit zo groot dat hij door de politie beschermd moest worden. En dat was maar goed ook want eigenlijk was hij homoseksueel (hij ontwierp zelf zijn extravagante kleren) en al die vrouwelijke belangstelling kon hem dus eigenlijk gestolen worden. Hij leefde echter in een tijd dat men onmogelijk “uit de kast” kon komen, dus “he had to put up with it”. Luis Mariano overleed op 14 juli 1970 en met hem verdween een repertoire dat hem op het lijf geschreven was.
Ronny De Schepper (voor een groot gedeelte gebaseerd op een stuk van Erna Metdepenninghen)
dagelijks iets degelijks 