Hein van Breenen (Amsterdam, 12 juni 1929 – 8 maart 1990) was een Nederlands wielrenner. Hij was prof van 1952 tot en met 1961. Van 1952 tot en met 1958 reed hij voor de Locomotief-ploeg. Daarna reed hij nog een paar jaar rond met een persoonlijke sponsor. (Foto v.l.n.r. Hein van Breenen, Wim van Est en Henk Faanhof in 1954, Wikicommons)
Hij was het prototype van de “meesterknecht.” Hij reed in dienst van kopmannen als Wim van Est en Wout Wagtmans. Een actie tijdens een veldrit leverde hem de bijnaam “Tarzan” op. Een renner voor hem kwam ten val en Van Breenen wist een val te voorkomen door zich aan een boomtak vast te grijpen. Na zijn wielercarrière had Van Breenen een groentewinkel. Hij overleed op zestigjarige leeftijd. (Wikipedia)
Alhoewel hij (uiteraard) nooit de Tour heeft gewonnen, schreef Guus Luijters over hem in 1983 “Hoe Tarzan de Tour de France won”. Lex Bijlsma recenseerde het boek voor Tzum op 4 april 2025: “Gewonnen heeft hij de Tour nooit: zijn rol als ‘knecht’ van Wim van Est en Wout Wagtmans sloot dat ook uit. Maar voor de jongetjes die een hoofdrol spelen in dit boek maakt dat geen verschil: in hun fantasie lagen etappezeges, de gele trui en de overwinning in Parijs voor het oprapen. Hun wielrenfantasieën worden in detail geboekstaafd, op een manier die ieder van voldoend gevorderde leeftijd bekend zal voorkomen, ook al heetten de idolen waarmee tienjarigen zich identificeerden een paar jaar later Ferenc Puskás of Elvis Presley. Kenmerkend voor deze kindertijd was het oprichten van clubs met ingewikkelde regels: in dit boek onder andere de Spelletjes en Geheimschriften Club, waarvan de naam omdat hij geheim was werd afgekort tot D.T.H.T.H., en het genootschap Rijwiel, Bus, Boot en Tram, dat de openbaarvervoerverbindingen in de stad in kaart zou gaan brengen. Zo was de wereld voordat de smartphone werd uitgevonden.”
Lex Bijlsma
Guus Luijters – Hoe Tarzan de Tour de France won. Nieuw Amsterdam, Amsterdam. 176 blz. € 20,99.
dagelijks iets degelijks 