130 jaar geleden: première van “The Importance of Being Earnest”

The Importance of Being Earnest (Nederlandse titel: Het belang van Ernst of Het belang om Ernst te zijn) is een komedie van de Ierse schrijver Oscar Wilde. Het stuk werd voor het eerst opgevoerd in het St James’s Theatre in Londen (op de foto een scène uit de originele productie met Allan Aynesworth als Algernon en George Alexander als Jack). Het was de opvolger van drie eerdere ‘sociale komedies’, te weten Lady Windermere’s Fan, A Woman of No Importance en An Ideal Husband die zich alle afspelen in de Engelse society-kringen. Het was ook het laatste toneelstuk dat Wilde zou schrijven, en het wordt beschouwd als zijn beste dramawerk. Het verhaal heeft een slim uitgewerkt slot, met bijzonder grappige ontmoetingen en geestige dialogen. Het stuk is zeer kunstmatig van opzet maar behoort tot de beste Engelstalige komedies. (Wikipedia)

In mijn studententijd heb ik een samenvatting gemaakt van “The Importance of Being Earnest”.

EERSTE BEDRIJF
John Worthing brengt een bezoek aan Algernon Moncrieff. Het is vreemd dat deze hem altijd Ernest noemt. Bovendien heeft hij een sigarettenkoker gevonden, van John, waarin staat geschreven: “From little Cecily with her fondest love to her dear Uncle Jack”. Omdat hij Algernons nichtje Gwendolyn ten huwelijk gaat vragen, moet hij uitleggen wat dit betekent. Hij antwoordt dat Cecily een 18-jarig meisje is dat hij lesgeeft op het platteland. Daar heet hij Jack (een domesticatie voor John), terwijl hij doet alsof hij een broer, Ernest, in de stad heeft. Algernon noemt dit “Bunburying”, omdat hij ook doet alsof hij een oude vriend heeft, Bunbury, die erg ziek is en kan sterven “wanneer nodig” (wat betekent: wanneer Algy een etentje of zo wil ontlopen).
Gwendolyn en haar moeder Lady Bracknell komen op. Algy wint een ​​diner van John door zijn moeder mee te nemen, zodat de twee geliefden met rust worden gelaten. John doet een aanzoek en Gwendolyn is geneigd toe te stemmen, maar haar sympathie voor hem is voornamelijk gebaseerd op de aantrekkingskracht van zijn naam… Ernest! En ze zou zeker geen Jack of John willen. Haar moeder komt binnen en zegt haar te vertrekken, terwijl ze de jongeman ondervraagt. Zijn antwoorden worden positief ontvangen totdat hij het punt bereikt waarop hij moet toegeven dat hij geen echte naam heeft, omdat hij in een handtas is gevonden door wijlen Mr.Thomas Cardew. Hij had een treinkaartje voor Worthing in zijn zak en dat verklaart zijn naam. Voordat de moeder en de dochter vertrekken, vraagt ​​Gwendolyn hem naar zijn adres op het platteland. Algy schrijft het ook op…
TWEEDE BEDRIJF
Algernon stelt zich aan Cecily voor als Ernest Worthing. Terwijl ze in het huis zijn, vertelt Jack het vreselijke nieuws van de dood van zijn broer in Parijs aan de eerwaarde en mevrouw Prism. Tableau wanneer “Ernest” aan zijn broer wordt voorgesteld, natuurlijk. “Gelukkige” verzoening. Als ze alleen zijn, verklaart Algy zijn liefde voor Cecily. Ze accepteert gretig, maar ze is ook vooral aangetrokken door de naam “Ernest” en ze zou zeker geen “Algernon” willen. Algy besluit (voor zichzelf) om opnieuw gedoopt te worden door de Reverend (iets waar Jack al aan heeft gedacht). Als Cecily alleen is, komt Gwendolyn binnen. Grote schaamte natuurlijk als ze ontdekken dat ze allebei verloofd zijn met Mr.Ernest Worthing. Gelukkig komen Jack en Algy aan. Ze moeten hun echte naam bekennen en de waarheid over Jacks “broer” komt aan het licht. De meisjes zijn geschokt en verlaten hen.
DERDE BEDRIJF
De meisjes vergeven hen, want hun leugens waren immers bedoeld om het mogelijk te maken om van hen te houden. Terwijl ze zich verzoenen, arriveert Lady Bracknell. Ze geeft haar toestemming voor het huwelijk van Algernon en Cecily, maar weigert nog steeds dat Jack en Gwendolen elkaar zouden weerzien. Daarom weigert Jack, die de voogd van Cecily is, zijn toestemming te geven. Wanneer Prism arriveert, wordt Lady Bracknell echter boos. Het lijkt erop dat deze een aantal jaar geleden bij haar in dienst was. Op een dag ging ze met een baby naar de markt en kwam nooit meer terug. Prism legt uit dat ze een roman had geschreven en dat ze bij de poging om hem gepubliceerd te krijgen, de baby ergens op een station was vergeten. Jack haalt de tas, waarin hij werd gevonden, en het is duidelijk dat die van haar is. Lady Bracknell legt nu uit dat hij de oudere broer van Algernon is, namelijk de zoon van haar zus Lady Moncrieff. Nu is alles in orde. Het lijkt erop dat Jack zelfs Ernest was gedoopt, en hij had inderdaad een broer (magisch-realisme op een burleske manier). Uiteindelijk gaan zelfs Prism en de Reverend trouwen! (De parallel met “As you like it” is treffend!)

Ronny De Schepper