Op 11/01/2010 zag ik “The delinquents” van Chris Thomson uit 1989…
The Delinquents is een Australisch coming-of-age drama, geregisseerd door Chris Thomson naar een scenario van Clayton Frohman en Mac Gudgeon, gebaseerd op het gelijknamige boek van Criena Rohan uit 1962. Hij was geschreven in een TB-ziekenhuis en auteur Rohan stierf dan ook in 1963, nadat ze in haar leven slechts één ander boek had gepubliceerd. In 1987 kondigde David Bowie in een interview aan dat hij dacht dat het boek een goede film zou opleveren, wat opnieuw veel interesse in het project aanwakkerde. Er werd aangekondigd dat hij de muziek voor de film zou componeren maar vervolgens distantieerde hij zich van de productie van de film en in een interview in 1990 noemde hij “een groot artistiek meningsverschil met [de] producenten” over de regie van de film als de reden dat hij niet langer bij de film betrokken was. Hij zei: “Het boek dat ik las en de film die ze maakten hadden niets met elkaar te maken”, en voegde eraan toe: “Het was een prachtig klein boekje en het had een kleine film moeten zijn. Het had een Australische film moeten zijn.”
Het was nochtans de eerste film van Village Roadshow Pictures. De hoofdrollen werden vertolkt door Kylie Minogue (in haar speelfilmdebuut) en Charlie Schlatter als de hoofdpersonages Lola en Brownie, en de film werd opgenomen in delocaties Brisbane , Maryborough en Bundaberg in Queensland. Chris Thomson werd benaderd om te regisseren. Hij vond het script niet leuk, maar vond het boek prachtig, dus wist hij de producenten ervan te overtuigen Mac Gudgeon in te huren, die Waterfront (1983) met Thomson had gemaakt, om aan het script te werken. De film werd gedeeltelijk opgenomen in de Warner Bros.-studio’s aan de Gold Coast. De productie ging dan ook gepaard met mediaberichten over inmenging in het script en de casting door Amerikaanse leidinggevenden, die naar verluidt talloze scriptwijzigingen per fax doorstuurden om het gebruik van Australische verwijzingen en straattaal te verminderen.
De film werd uitgebracht in Australië op 21 december 1989 en kreeg gemengde recensies van critici. De film bracht $ 3.370.650 op aan de Australische box office en was daarmee de meest succesvolle Australische film van 1990 op Australische bodem. In het Verenigd Koninkrijk bracht de film £ 399.785 op in het openingsweekend op 207 schermen, waardoor het film de nummer één plaats bereikte, met een opbrengst van £ 1.072.110 in de eerste week. In een interview haalde producer Mike Wilcox dan ook uit naar de “mythologie” dat de film een financiële mislukking was, door te zeggen: “Ik vraag me af waar deze mensen hun informatie vandaan halen.” Misschien had het te maken met investeerders die hoopten het succes van Dirty Dancing te evenaren. Zo werd gehoopt dat een jong publiek de film “zes of zeven keer” zou komen bekijken. Ondanks dat er een Amerikaanse hoofdrolspeler en een Amerikaanse componist was gekozen, met het oog op de Amerikaanse markt, werd de film nooit uitgebracht in de Verenigde Staten.
De film werd getroffen door controverse over de inhoud ervan, waarbij de Britse
Daily Mail beweerde dat het “immoreel en gevaarlijk” was dat de film een 12-certificaat had gekregen, waardoor jonge kinderen de film mochten zien. David Stratton van Variety noemde het verhaal “banale kost” en vond dat Schlatter verkeerd was gecast en dat “wat Minogue betreft, het oordeel over een toekomstige acteercarrière nog niet is uitgesproken … maar het is oneerlijk om haar op dit materiaal te beoordelen”. Kylie zou dan ook enkel nog in “Street fighter” (1994) spelen, maar dan toch ook the green fairy in “Moulin Rouge” (2001), al is dit enkel om “The hills are alive” uit “The Sound of Music” te zingen. Vooraf had ze natuurlijk in de soap “Neighbours” gespeeld (sinds 1986).
De soundtrack bestond uit oude standaards waarbij “Tears on My Pillow” werd gezongen door Kylie en als single uitgebracht. De single bereikte een piek op nummer 20 in Australië, maar stond in januari 1990 een week lang op nummer één in het Verenigd Koninkrijk en was in 1990 de 26e bestverkochte single van het jaar in het Verenigd Koninkrijk.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 