Denzel Hayes Washington (Mount Vernon in New York, 28 december 1954) is een Amerikaans acteur (foto Falkenaugen).
Washington studeerde na de middelbare school journalistiek aan de universiteit van Fordham. Daarna ging hij naar het Amerikaans Theater Conservatorium, maar reeds na één jaar verliet hij het conservatorium om werk te gaan zoeken als acteur. Zijn eerste grote rol was in Carbon Copy (1981), maar zijn bekendheid bij het grote publiek kwam door zijn rol in de ziekenhuisserie St.Elsewhere, waar hij tussen 1982 en 1988 in 137 afleveringen meespeelde.
Hij won in 1990 een Oscar voor zijn bijrol in Glory. Hij was pas de tweede zwarte acteur ooit die de Oscar voor beste acteur in een hoofdrol kreeg. Twaalf jaar later kreeg hij er nog een voor zijn hoofdrol in Training Day. Tevens werd hij voor zijn rollen in Cry Freedom, The Hurricane, Malcolm X en Flight genomineerd.
Washington kreeg daarnaast nog meer dan 45 filmprijzen toegekend, waaronder Zilveren Beren voor zowel Malcolm X als The Hurricane en Golden Globes voor Glory en The Hurricane.
In 1998 speelde hij de integere FBI-agent die in “The siege” van Edward Zwick niet enkel met islamterrorisme heeft af te rekenen, maar ook eerst met de CIA en nadien met het hele Amerikaanse leger. Niet te verwonderen dat de film oorspronkelijk “Against all enemies” zou gaan heten! Ironisch genoeg zou “Against All Enemies” later de titel worden van een non-fictieboek na 9/11 dat zelf een toekomstig filmproject is. Volgens een interview dat scenarioschrijver Lawrence Wright in 2007 aan CBS gaf, was “The siege” een box office-flop bij de release in de bioscoop, “maar het was de meest gehuurde film in Amerika na 9/11.” Wright beweerde ook dat de eerste release een flop was omdat “moslim- en Arabische demonstranten voor de bioscopen betoogden. Ze waren woedend dat ze werden afgeschilderd als terroristen.”
Nochtans doet de film verschrikkelijk zijn best om politiek correct te zijn, maar ja, bepaalde waarheden kan men nu eenmaal niet verdoezelen.
In 2003 was hij de politiechef Matt Whitlock van het dorpje Banyan Key in Florida in de film “Out of time” van Carl Franklin. Hij wordt hierin geconfronteerd met een dubbele moord waarbij alle aanwijzingen juist naar hemzelf lijken te verwijzen. Bovendien is het zijn ex (Eva Mendes) die het moordonderzoek moet leiden. Wie deze film (net als ik) vooral heeft bekeken om de hit van Chris Farlowe nog eens te horen, die kwam uiteraard bedrogen uit. Er wordt zelfs nooit een aanduiding gegeven waarom de film die titel meekreeg. Het enige dat ik erover las op de IMDb was deze onnozele opmerking: “Carl Franklin zette alle klokken een uur vooruit op de set, waardoor de acteurs de illusie kregen dat ze constant uit de tijd waren.”
In 2006 was “Déjà vu” de derde keer dat Denzel Washington en regisseur Tony Scott samenwerkten. Ze zouden samenwerken aan twee andere films voor Scotts dood in 2012.
Een genuanceerde vertolking moet Denzel Washington te voorschijn toveren in “Flight” van Robert Zemeckis (2012). Als piloot slaagt hij erin een passagierstoestel na een mechanisch defect op een dusdanige manier aan de grond te zetten dat er slechts zes dodelijke slachtoffers zijn, terwijl ieder andere piloot de dood van alle inzittenden zou veroorzaken, zoals achteraf blijkt uit simulaties. Hij belandt zelf in het hospitaal met wat lichte verwondingen, maar tijdens zijn behandeling wordt een bloedtest afgenomen waaruit blijkt dat hij alcohol en drugs (cocaïne) in zijn bloed had. Wordt de held nu een schurk? De film laat de vraag voor het grootste deel onbeantwoord, maar als blijkt dat hij eigenlijk toch wel degelijk een alcoholieker is, vraagt de kijker zich af hoe de makers dat nu gaan oplossen. Gaat een onverbeterlijke dronkaard en druggebruiker uiteindelijk toch een held zijn? Geef toe, in een Hollywoodfilm is dit ondenkbaar. Daarom wordt er op het einde een bocht genomen, zoals te verwachten en te voorzien was, maar Zemeckis (zelf overigens ook piloot) gaat dan toch iets te lang de moraliserende toer op (volgens Denzel Washington stonden noch de AA-bijeenkomst, noch de gevangenisscène in het originele scenario).
In het echte leven drinkt Denzel Washington zelden en tijdens een interview ter promotie van de film beweerde hij dat hij nooit een rol zou spelen die echt dronken was, omdat de resultaten die hij had gezien, steevast gênant waren (en, inderdaad, dat is in een bepaalde scène ook bij hem het geval). Washington voegde eraan toe dat hij er een punt van maakte om nooit te drinken tijdens de opnames om niet gefascineerd te raken door alcohol tijdens het spelen van een alcoholist. Hij kwam echter wel aan om een realistische opgeblazen buik te hebben van een zware drinker. Toch was het Denzel Washington’s eerste Oscar-genomineerde rol in meer dan tien jaar. Zijn laatste Oscar-genomineerde rol was voor “Training Day” (2001).
Het ongeluk in de film is geïnspireerd op een echte ramp, de crash van Alaska Airlines 261 op 31 januari 2000. Sommige dialogen in de film lijken sterk op het transcript van de zwarte doos. Net als in de film rolden de piloten van Alaska 261 het vliegtuig naar een omgekeerde positie om de vlucht te stabiliseren. In tegenstelling tot de film hielp dit hen echter niet bij het bergen van het vliegtuig. De hoofdoorzaak van de crash bleek onvoldoende onderhoud van de stabilisator “jackscrew” van het vliegtuig te zijn, waardoor de schroefdraad overmatig slijtte en de jackscrew uiteindelijk vastliep. Terwijl de piloten probeerden Los Angeles te bereiken voor een noodlanding, werden de schroefdraad losgetrokken en bewoog de stabilisator naar een positie die het vliegtuig dwong tot een fatale duikvlucht.
In 2009 speelt hij Walter Garber in de remake van “The taking of Pelham 123” door Tony Scott. De naam is een eerbetoon aan Walter Matthau, die luitenant Zachary Garber speelde in de originele film uit 1974. Terwijl luitenant Zachary Garber een geruit overhemd en een gele stropdas droeg, draagt Walter Garber een geel overhemd en een geruite stropdas met een soortgelijk patroon.
In 2014 speelde hij de hoofdrol (Robert McCall) in een typische wraakfilm, “The Equalizer”, gebaseerd op de klassieke televisieserie uit 1985 met in de hoofdrol Edward Woodward. Denzel Washington gaf in een interview toe dat hij aanvankelijk terughoudend was om zich aan deze film te verbinden, vanwege de moeilijkheid om een geschikte regisseur te vinden. Hoewel hij blij was dat het eindresultaat een kassucces was, maakte hij er geen geheim van dat hij deze film alleen maakte vanwege contractuele verplichtingen. Alhoewel. Hoeveel waarde moeten we aan dergelijke uitspraken hechten, als er vier jaar later reeds een sequel uit de bus kwam?
Dat er in de remake van “The magnificent seven” (Antoine Fuqua, 2016) een zwarte zou meespelen, dat stond uiteraard vast, net als een Aziaat (Lee Byung-hun), een indiaan (Martin Sensmeier), een Mexicaan (Manuel Garcia-Rulfo) en zelfs een “straffe madam” (Haley Bennett) zoals de heersende politieke correctheid het voorschreef. Maar dat die zwarte (Denzel Washington dus) ook nog de leiding van de onderneming op zich kon nemen, was weer totaal van de pot gerukt als men dit tegen het licht van de negentiende eeuwse Verenigde Staten zou houden!
In 2021 speelt hij samen met Rami Malek in het broeierige misdaaddrama The Little Things, twee volhardende rechercheurs. “Hun zoektocht naar een seriemoordenaar in Los Angeles, wint geen originaliteitsprijs maar beklijft dankzij goed acteerwerk en oog voor detail,” aldus de Filmkrant.
Ronny De Schepper (gebaseerd op Wikipedia en The Internet Movie Database)