On the town van Stanley Donen en Gene Kelly was de eerste musicalfilm die op locatie werd opgenomen en de twee grootste problemen waar de crew mee te maken kreeg waren het weer (het regende het grootste deel van de opnames) en de populariteit van Frank Sinatra. Gene Kelly legde uit dat de film werd opgenomen op het hoogtepunt van Sinatramania en dat Frank direct herkend zou worden door mensen op straat. Om drukte te vermijden, stond de cast erop dat taxi’s in plaats van limousines het vervoer zouden verzorgen en dat de camera in een stationwagen zou worden verborgen.
Tijdens de finale van het muzikale nummer “New York, New York”, dat zich afspeelt op Rockefeller Plaza voor het standbeeld van Prometheus, kun je bovenaan het frame van de laatste opname de hoofden zien van honderden nieuwsgierige toeschouwers die naar de drie sterren boven de muur achter het standbeeld staren.
Vroeger had Sinatra ook al vaak meegewerkt aan musicals en dansfilms, zoals Anchors Aweigh (1945). Omdat die werd bekritiseerd als saai, werd “On The Town” op de markt gebracht als “twee keer zo grappig als Anchors Aweigh!”
Ik denk wel dat ik deze film destijds heb gezien, maar het scenario van On the town vond ik toch werkelijk beneden alle peil. Je houdt het niet voor mogelijk dat Frank Sinatra zich leende tot bepaalde clownerieën! En zeggen dat de studio (MGM) opdracht had gegeven aan Betty Comden en Adolph Green, die in de toneelversie verschenen in de rollen van “Claire” en “Ozzie” (*), om deze versie te herschrijven met veel weglatign van Leonard Bernsteins originele muziek. De film bevat inderdaad slechts vier nummers uit de originele musical, die gecomponeerd zijn door Leonard Bernstein tegenover zes die speciaal voor het scherm zijn gemaakt.
Frank Sinatra wilde de film eigenlijk niet maken, maar werd overgehaald door producer Arthur Freed met de belofte dat hij Leonard Bernsteins ballade “Lonely Town” uit de toneelversie zou kunnen zingen. Hij was verbitterd toen, nadat hij het nummer vooraf had opgenomen, regisseurs Gene Kelly en Stanley Donen besloten het niet te filmen. Maar het publiek vond het niet erg: toen On the Town in première ging in Radio City Music Hall, was de rij om binnen te komen de langste in de geschiedenis van dat theater. Deze film was destijds zelfs de op één na meest succesvolle film in de geschiedenis van MGM, na
Meet Me in St. Louis (1944).
Tijdens de opnames moest Frank Sinatra, die erg dun was, een prothetische vulling dragen om zijn uniform op te vullen. In een TCM-interview zei Ann Miller dat Sinatra extreem gevoelig was voor zijn vulling en de gebruikelijke filmset-geintjes over zijn lichaam niet kon waarderen.
Tegen andere grappen kon hij dan weer beter tegen. Wanneer Gene Kelly de schoonheid van een passerend meisje uit New York bezingt, vraagt Jules Munshin: “Wie zit er in New York op je te wachten, Ava Gardner?” Frank Sinatra had destijds een affaire met Gardner.
In een later interview zei Frank Sinatra over deze en zijn twee andere musicals met Gene Kelly: “Ik heb nooit kunnen dansen, maar Gene Kelly liet me eruit zien alsof ik dat wel kon.”
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
(*) Alice Pearce (een pijnlijke vertolking van de huisgenoot met een vervelend niesprobleem) was het enige lid van de originele Broadway-cast die in de film verscheen.
dagelijks iets degelijks 