Sonny Bono was begonnen als hulpje van de legendarische platenproducer Phil Spector. Al gauw werkte hij zich van goofer op tot arrangeur, componist en eigen producer. Zijn toen zestienjarig vriendinnetje Cherilyn Sarkisian LaPiere, beter gekend als Cher (zie bovenstaande foto; zij is diegene zonder pornosnor), heeft daarin ook een belangrijke rol gespeeld, aangezien hij ze eerst in achtergrondkoortjes liet opdraven (o.a. voor You’ve lost that loving feeling van The Righteous Brothers, Da doo ron ron van The Crystals en Be My Baby van The Ronettes) en daarna als leadzangeres.
Sonny zelf schreef ook liedjes en samen met Cher vormde hij het duo Caesar & Cleo maar haalde weinig succes hiermee. Na hun huwelijk gingen ze verder als Sonny & Cher en ze brachten het album Look at us uit in de zomer van 1965. Op dit album stonden vooral liedjes die zeer op het privé-leven van het paar kleefden, zoals “I got you babe”. Alhoewel hijzelf niet zo’n schitterende stem had, zong hij dan toch zelf “de mannelijke rol”, waardoor het autobiografische aspect van de door hem geschreven nummers nog werd beklemtoond.
Het had soms ook wel een grappig neveneffect. Zo wordt vooral in Frankrijk vaak de anekdote opgerakeld dat een bekende showregisseur (Averty?) zijn cameraregie op de plaat van “I got you babe” had gebaseerd, maar toen Sonny & Cher uiteindelijk het nummer kwamen lippen in de studio, bleek hij zich van stemmen te hebben vergist: de lage stem kwam van Cher, de hoge van Sonny.
Om het succes te verzilveren maakte het duo een film (Good Times) in 1967, maar de film werd een totale flop. Daarna volgde een ander onding “Chastity”. Hun dochter die tijdens de opnames werd verwekt kreeg deze naam mee. Van Cher werd beweerd (b.v. in de biopic die ik over Sonny & Cher heb gezien en Sonny zelf schreef voor haar een biseksuele rol in dat fameuze “Chastity” uit 1969) dat ze biseksueel (geweest) zou zijn, haar dochter Chastity Bono was eerst openlijk lesbisch tot ze zich tot man liet ombouwen. Dan werd ze immers automatisch hetero.
Sonny & Cher hadden tal van hits. Hier in Vlaanderen bereikten ze tweemaal de nummer één positie: in 1965 met “Sing c’est la vie” en in 1966 met “Little man”. Het eerste nummer stond 24 weken in de Ultratop en het tweede “slechts” 13. Tot mijn grote verrassing was ook “What now my love” hier een kleine hit (hoogste positie: nr.10), al heb ik daar zelf toe bijgedragen, want het was de enige single van het duo die ik me heb aangeschaft. Dat was weer in het kader van mijn ouders (zeg maar: mijn vader) gunstig te proberen stemmen (*), want dat was hun versie van “Et maintenant” van Gilbert Bécaud. Helaas klonk het exemplaar dat ik had (zoals al hun opnames werd het uitgebracht op Atco) zo vals als iets, zeker bij de aanvang. Ik vermoed dat het een slechte persing was (een Italiaanse, meen ik me te herinneren), want ik kan niet aannemen dat men zoiets moedwillig op de markt zou brengen!
Ze kregen ook een eigen, zeer populaire televisieshow, waarin ze vooral hun komische talenten aan bod lieten komen. In huiselijke kring was het echter niet altijd leute & plezier. Tijdens het derde seizoen van de Sonny and Cher Comedy Hour, begin 1974, begon het huwelijk van Sonny & Cher te wankelen. Aan het einde van het jaar ging het koppel uit elkaar waardoor de televisieshow ook stopte ondanks de goede kijkcijfers. Hierna volgde een vechtscheiding die over heel Amerika uitgespreid werd in de tijdschriften, de scheiding werd op 27 juni 1975 uitgesproken.
Sonny lanceerde zijn eigen show, The Sonny Comedy Revue, in de herfst van 1974, en hield het schrijversteam van “Sonny and Cher”. Cher zelf maakte plannen bekend voor een eigen variétéshow. Critici zeiden dat Sonny het wel zou maken en dat Cher’s carrière voorbij was. Het tegendeel was waar: na zes weken werd de serie van Sonny stopgezet wegens slechte kijkcijfers. De Cher show debuteerde op 16 februari 1975 en het eerste seizoen stond in de top 25 van de kijkcijfers.
Door de scheiding gingen Sonny en Cher hun eigen weg totdat Cher aanwezig was op de opening van een restaurant van Sonny. Het koppel verzoende zich op zakelijk vlak en in 1976 keerden ze terug op televisie met The Sonny & Cher Show. Nadat dit geen succes bleek te zijn en in 1977 stopte gingen ze voorgoed hun eigen weg. Sonny begon een acteercarrière en ging later in de politiek en belandde zelfs in het Huis van Afgevaardigden. Cher kreeg nog een succesvolle zangcarrière.
Een vergelijking met dat andere showbizz-koppel, namelijk Ike & Tina Turner, ligt voor de hand, maar Cher legde er in interviews wel de nadruk op dat Sonny géén “losse handjes” had. Vandaar wellicht dat Cher wel aanwezig was op de begrafenis van Sonny en zo te zien ook erg ontroerd.
Ronny De Schepper
(*) Die gatlikkerij moet je natuurlijk zien in de tijdsomstandigheden. Toen had ik nog geen eigen “pick-up”, zodat ik mijn platen in de woonkamer (en dus ook meestal in hun aanwezigheid) moest draaien. Daar zou verandering in komen in 1967 toen mijn grootmoeder was overleden en ik haar slaapkamer kreeg toegewezen als studeerkamer. Rond die tijd kreeg ik dan ook een eigen platendraaier (eerst een onooglijk draagbaar ding, later een iets serieuzere “installatie”) en kon ik eender wat draaien. Zij het dat de conflicten daarmee niet van de baan waren, want ik speelde meestal zo luid dat niet alleen zij, maar ook de buren konden meegenieten…
dagelijks iets degelijks 