De Duitse renner Karl Käser bijgenaamd “de Duitse bulldog”, stierf op 16 augustus 1904 na een val, twee dagen eerder, tijdens de halve finales van de Grand Prix van Plauen tussen hem. Hij zou met zijn voorwiel de motorfiets van zijn jongere broer Josef, die hem voorafging, hebben aangereden. Volgens andere versies was het het barsten van een band die tot zijn verschrikkelijke val leidde. Karl Käser, die pas twee maanden eerder gehuwd was met de zus van zijn Zwitserse collega Emil Dörflinger, was één van de weinigen die een helm droegen, maar hij had vlak voor zijn dodelijke ongeval juist zijn helm afgezet.

Karl Käser ook bekend als Carl Kaeser, werd geboren op 22 april 1874 in Wehr (Baden-Würtemberg), maar verhuisde in 1895 naar Bazel, waar hij zichzelf vestigde als een van de sterren van de wielerbaan Landhof. Vanaf 1900 verhuisde hij met Emil Dörflinger naar Berlijn.

Käser nam voornamelijk deel aan baanwielrennen in Duitsland , maar ook aan wedstrijden in de Verenigde Staten, met name de Zesdaagse van New York, waar hij in 1900 als vierde eindigde samen met Fritz Ryser, en de Zesdaagse van Boston waar hij in hetzelfde jaar zesde eindigde. Hij gaf op tijdens de Six Days of New York in 1902, nadat zijn partner Jean Gougoltz het slachtoffer werd van een val.

Hij nam voor Duitsland deel aan de Olympische Zomerspelen van 1900 in drie verschillende evenementen voor professionals (*) , de sprint , de tandemsprint met Emanuel Kudela en de 3.000 meter. Hij kwalificeerde zich voor de wereldkampioenschappen snelheid voor professionals van 1901 en nam datzelfde jaar deel aan de Grand Prix de Paris in La Cipale waar hij halve finalist was.

Vanaf 1903 schakelde Karl Käser over op de meer lucratieve halve fond. In juli versloeg hij Alfred Görnemann, de amateurwereldkampioen op de halve fond uit 1902. Naar schatting bestaat zijn palmares op de Duitse wielerbanen in diverse nummers uit 155 eerste plaatsen, 112 tweede plaatsen, 76 derde plaatsen.

Referenties

Wikipedia

Wilfried Journée op de Wielersite

DOSSIER COUPS DE PEDALES: MORTS EN COURSE (Rudi CREETEN)

(*) Ja, u leest het goed, maar professionele races werden niet erkend als Olympisch en gaven dan ook geen recht op medailles.

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.