Op 25/07/2009 zag ik “Simon Birch” van Mark Steven Johnson uit 1998.
Simon Birch is losjes is gebaseerd op de roman A Prayer for Owen Meany uit 1989 van John Irving, voor het scherm geschreven en geregisseerd door Mark Steven Johnson in zijn regiedebuut. De hoofdrollen worden vertolkt door Ian Michael Smith, Joseph Mazzello, Jim Carrey (die als de volwassen Mazzello als verteller optreedt), Ashley Judd en Oliver Platt. De film deelt de titel van het boek niet op verzoek van Irving; hij geloofde niet dat zijn roman succesvol verfilmd kon worden. De naam “Simon Birch” werd door hem voorgesteld als vervanging voor die van Owen Meany.
De hoofdplot draait om de 12-jarige Joe Wenteworth (Joseph Mazzello) en zijn beste vriend Simon Birch, die met dwerggroei werd geboren (Ian Michael Smith). Alhoewel hij voor de rest het boek redelijk nauwgezet volgt (behalve dan wat het einde betreft), staat er op de aftiteling immers “suggested by the novel ‘A prayer for Owen Meany’ by John Irving“, wellicht omdat Irving er evenmin mee akkoord ging van zijn hoofdpersonage een gehandicapte te maken. Dat het einde afwijkt van het boek heeft (naast de evidente ingreep om tot een “normal length feature film” te komen) trouwens evenzeer met die invalshoek te maken. Hoe zou een dwerg immers in Vietnam kunnen gaan vechten?
De rol van Simon Birch was Ian Michael Smith’s eerste filmrol, en hij heeft sindsdien geen andere rol meer gehad. Smith werd gekozen vanwege zijn kleine lengte, als gevolg van het Morquio-syndroom. Een ziekenhuismedewerker in Chicago stelde voor dat Smith auditie zou doen voor een rol in de film The Mighty, een andere film die vroeg om een personage met het Morquio-syndroom. Toen Smith de rol niet kreeg, raadde de regisseur van The Mighty Smith aan bij Mark Steven Johnson, van wie hij wist dat hij op zoek was naar een acteur om de titelrol te spelen in een Owen Meany-bewerking. Nadat Smiths ouders de roman A Prayer for Owen Meany hadden gelezen, stemden ze ermee in hem aan de film te laten werken.
Simon Birch heeft een beoordeling van 44% op Rotten Tomatoes, waarbij de consensus van de site de film omschrijft als “overdreven sentimenteel; probeert te hard aan de gevoelige snaren te trekken.” Op Metacritic heeft de film een beoordeling van 39/100, wat duidt op “over het algemeen ongunstige recensies”. Filmcriticus Gene Siskel echter beoordeelde de film als de 7e beste film van 1998. Het publiek dat door CinemaScore werd ondervraagd , gaf de film een gemiddelde beoordeling van “A” op een schaal van A+ tot F. Zelf was ik blijkbaar ook wel tevreden over de film, als men afgaat op wat ik erover vertel in mijn recensie van het boek. De film zou in de VS $18.253.415 opbrengen, tegen een budget van $20 miljoen. Met de opbrengst uit het buitenland kan men dus stellen dat het over een breakeven ging.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 