Du jamais vu gisteren in de tijdrit in de Tour. Julien Bernard reed in zijn geboortestreek en reed door een haag van supporters, ongeveer zoals de afscheid nemende Thibaut Pinot vorig jaar. Maar plotseling begon die haag zich te sluiten. Ik dacht nog: dit loopt slecht af, maar het was voor een kus van vrouw en kind. Schitterende beelden, maar de Internationale Wielerunie UCI dacht daar anders over en deelde achteraf een boete uit. Eerlijk gezegd, terecht want de achterop komende renner (Warren Barguil) zou daar in problemen kunnen zijn gekomen. Dat was gelukkig echter niet zo. Bernard zelf behaalde ook nog een behoorlijke uitslag (61ste op 3’11”).

Julien Bernard zal de 7e etappe van deze Ronde van Frankrijk nooit vergeten, want de passage door zijn streek ging dankzij zijn fans en familie niet onopgemerkt voorbij. Als een keizer werd de Fransman van Lidl-Trek onthaald.

Prachtige beelden die de hele wereld rondgingen. En ook bij de juryleden van de UCI belandden. Die konden het spektakel minder appreciëren.

Bernard las in het dagelijkse communiqué dat ze hem een boete van 200 Zwitserse frank (206 euro) hebben opgelegd. De reden: “Ongepast gedrag tijdens de wedstrijd, waarbij schade aan het imago van de sport werd toegebracht.”

Bernard maalde er niet om en kon er op X smakelijk om lachen: “Ik wil met plezier elke dag 200 Zwitserse frank betalen als ik dat moment opnieuw zou kunnen beleven.”

Voor wie het nog niet zou weten: Julien Bernard is de zoon van Jean-François “Jeff” Bernard die zich ook ooit liet opmerken tijdens een tijdrit in de Tour de France. Hij won namelijk de tijdrit op de Mont Ventoux in 1987 in recordtempo. De Colombiaanse klimgeit Luis Herrera volgde op bijna twee minuten en de rest was nog verder weggeslagen. De gele trui was zijn deel. Die trui verloor hij de dag nadien door een ongelukkige samenloop van omstandigheden. Bernard reed meerdere malen lek en de zwakte van zijn ploeg kwam schrijnend aan het licht. Door meerdere aanvallen vooraan was het peloton in drie stukken gebroken en Bernard sloot aan in de achterste groep. Vrijwel alleen moest Bernard kilometers lang de achtervolgende groep leiden. De laatste tijdrit werd wederom met overmacht door hem gewonnen. Echter, alle ogen waren inmiddels al gericht op het duel Roche-Delgado. In Parijs bezette hij de derde plaats op ruim twee minuten van uiteindelijk winnaar Stephen Roche. Een hard gelag, gezien het feit hij meer dan vier minuten verloor in de rampetappe naar Villard-de-Lans.

Ronny De Schepper (op basis van Sporza en Wikipedia)

Jean-François Bernard

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.