Vandaag is het al vijftien jaar geleden dat Sam Butera, de tenorsaxofonist die als lid van het orkest van Louis Prima een groot aandeel heeft in hits zoals “Buona sera”, “Oh Marie”, “Just a gigolo/Ain’t got nobody” en “I Wanna Be Like You” (from Disney’s “The Jungle Book”), is gestorven aan de ziekte van Alzheimer.
Sam Butera werd net als Louis Prima geboren in New Orleans. Toch trok hij naar het Noorden om het als professioneel muzikant waar te maken. Toen hij achttien jaar was, werd hij in een wedstrijd in Carnegie Hall in New York City uitgeroepen tot een der beste tienermuzikanten van Amerika. Hij werd een veel gevraagde muzikant in big bands (zo begeleidde hij o.a. Frank Sinatra als lid van het orkest van Tommy Dorsey. Maar toen het tijdperk van de bigband ten einde liep en zwaar toeren minder gebruikelijk werd onder jazzmuzikanten, vestigde Butera zich opnieuw in New Orleans, waar hij vier jaar lang regelmatig in
de 500 Club speelde. De 500 Club was eigendom van Louis Prima’s broer, Leon, en het was deze connectie die hem naar zijn veelgeprezen samenwerking in Vegas met Prima leidde. In 1954 werd hij door Louis Prima en diens vrouw Keely Smith inderdaad naar Las Vegas gehaald om er hun begeleidingsgroep te leiden. Dat werd dan “Sam Butera & The Witnesses”, waarmee hij ook platen opnam, los van Louis Prima.
Samen zijn Prima en Butera te zien in de film “The young and the cool” uit 1962. Sam Butera is trouwens in nog wel meer films te zien, al dan niet samen met Louis Prima, maar dat is dan telkens als “a personal appearance”. Slechts één keer is hij ook echt als acteur te zien en dat is in “The Rat Race” van Robert Mulligan uit 1960. Samen met Gerry Mulligan speelt hij daarin een “valse” saxofonist die erop uit is om hoofdpersonage Tony Curtis zijn instrumenten afhandig te maken. En er nog in slaagt ook!
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 