Sandrine Cantoreggi (foto Paul K.), geboren op 29 mei 1969 in Bègles, nabij Bordeaux, Frankrijk, volgde haar opleiding aan het Luxemburgs Conservatorium. Na studies bij de Franse violist Pierre Amoyal in Parijs en bij Roman Nodel in Duitsland, werd ze de laatste persoon die studeerde bij de Belgische violist Carlo Van Neste. Cantoreggi voltooide haar studie aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth in België.
Na Hélène Collerette was Sandrine Cantoreggi mijn favorietje tijdens de enige schifting van de Elisabethwedstrijd 1993 die ik heb gehoord. Ze gaf ook in de halve finale blijk van grote muzikaliteit. “Laten we hopen dat de juryleden geen rekening zullen houden met enkele technische foutjes,” schreef Thierry Lassence in “La Libre Belgique”. Ze deden het echter wél. Pierre Goldé in “Le Soir” zegt dat ze wel een grote toekomst voor zich heeft in de kamermuziek. En zie, ze trad op in concertzalen in heel Europa, waaronder de Laeiszhalle in Hamburg, het Gewandhaus in Leipzig, het Rudolfinum in Praag, de Munt in Brussel en de Salle Gaveau en Musée d’Orsay in Parijs. Ze speelde onder leiding van vele internationale dirigenten, waaronder Yehudi Menuhin, Vladimir Spivakov, Grzegorz Nowak en Pierre Cao.
Ronny De Schepper [op basis van Wikipedia]
dagelijks iets degelijks 