25 jaar geleden vond in de opera het derde concert plaats in het Beethoven-project van Jos Van Immerseel en zijn orkest Anima Eterna (foto YouTube).
Deze keer stonden de derde en de zevende symfonie op het programma. De derde is alom bekend en heeft ook een officiële bijnaam (de “eroica”), de zevende is minder bekend en de bijnaam die ik ze altijd geef (“de rock’n’roll-symfonie”) is niet echt officieel aanvaard. Zelf baseer ik dit op de talrijke ritmewisselingen in de symfonie, die – indien uitgevoerd door een goed historisch orkest (en dat is Anima Eterna zéker) – in de snelle passages soms heel swingend kunnen zijn. * Dat het eerste concert midden in het Festival van Vlaanderen onvoldoende publiek bereikte, kon ik nog min of meer begrijpen, maar ook vorige keer was dit het geval. Dat heeft natuurlijk ook te maken met de Vlaamse Opera zelf, die – alhoewel deze mede aan de basis ligt van het project – toch geen enkele speciale publiciteit voert rond deze concerten. Nu ja, men is dat niet echt meer gewoon, want hun eigen operavoorstellingen zijn altijd uitverkocht, maar toch! (RDS in HLN van 20/1/1999)
dagelijks iets degelijks 