Naast Jan Schiettekatte was er natuurlijk ook nog Joris De Zutter om ons van culturele ondervoeding te redden. 25 jaar geleden gingen weer zijn Pleinconcerten van start, die net als Jazz in’t Park gratis werden aangeboden.
Dit lijkt me toch wel hét kenmerk te zijn van de Gentse cultuurpolitiek: drempelverlagend werken door kwalitatief hoogstaande concerten binnen het bereik van eenieder te brengen. Toch een kleine kanttekening hierbij: voor sommige mensen zijn dergelijke concerten dan ook een aanleiding om hun kroost een eerste kennismaking met klassieke muziek bij te brengen. Dat is uitstekend bekeken, maar de intieme sfeer van deze concerten vraagt toch enige rijpheid. Zo werd het openingsconcert door Pieter Wispelwey (foto Fai Ho via Wikipedia) in de Aula enigszins gestoord door kinderen voor wie het wel lang genoeg had geduurd (*).
Hopelijk doet zich hetzelfde niet voor morgen als, eveneens in de Aula, een andere topattractie uit het barokwereldje, namelijk Musica Antiqua Köln van Reinhard Goebel, het muziekleven van de Spaanse landvoogden in de zeventiende eeuw zal doen herleven. (RDS in HLN van 8/8/1998)
(*) Deze opmerking zou aanleiding geven tot een klein incidentje. Die betreffende zondag had ik mijn ouders kunnen overhalen om mee te gaan naar dit concert (en ik kan u verzekeren: dat vergde heel wat overtuigingskracht!) en op weg daarheen kwamen wij de dochter van Joris De Zutter tegen. Ik zeg vriendelijk goeiedag tegen haar, maar als antwoord snauwt zij iets in de zin van: “Ik hoop dat ik toch naar dit concert mag gaan of moeten alle kinderen voortaan maar thuisblijven?” Ik was “flabbergasted”: “Maar allé, dingske (enfin, hier zou haar echte naam moeten staan, maar die ben ik ondertussen vergeten), ik had het over kleine kleuters, je gaat jezelf daarmee toch niet vergelijken, zeker?” Ik schat dat ze toen een jaar of twaalf was. Maar het incident was mijn ouders natuurlijk niet ontgaan. Mijn moeder was helemaal ontdaan: “Waar ging dàt over?”
dagelijks iets degelijks 