When We Were the New Boys is het achttiende studioalbum van Rod Stewart, uitgebracht op 25 mei 1998. Het was Stewarts laatste studioalbum dat werd uitgebracht door Warner Bros. Records. Het album leverde de singles “Ooh La La“, “Rocks” en “When We Were the New Boys” op.
When We Were the New Boys was het eerste album van Stewart dat niet op vinyl werd uitgebracht . De nummers bestaan voornamelijk uit covers , zoals “Cigarettes & Alcohol” van Oasis,”Weak” van Skunk Anansie, “Rocks” van Primal Scream, “Hotel Chambermaid” van Graham Parker en “Superstar” van de band Superstar . Er werden ook twee ballads opgenomen die door Elvis Costello waren voorgesteld: “Secret Heart” van Ron Sexmith en “Shelly My Love” van Nick Lowe.
Het album bevat ook “Ooh La La“, een nummer dat werd opgenomen door Stewarts vorige band, The Faces. De versie van The Faces werd oorspronkelijk gezongen door gitarist Ronnie Wood; Stewart nam het nummer op voor When We Were the New Boys als eerbetoon aan de mede-auteur van het nummer, Faces-bassist Ronnie Lane, die in 1997 was overleden, een jaar voor de release van het album.
Het werd dus een CD die muziek wilde brengen zoals met The Faces destijds. En alsof de tijd van The Faces helemààl terug is, is hij er kort nadien zowaar de oorzaak van dat voetballer Paul Gascoigne uit de selectie voor het wereldkampioenschap werd geweerd. Stewart was Gascoigne immers tegen het lijf gelopen en ze waren samen in de drank geraakt. Dat drankprobleem was er overigens oorzaak van dat begin 1999 Rachel Hunter haar biezen pakte. Zijn donkerste ervaring, aldus R.S. in G.Q. van oktober 2006: “Earth-shattering”.
Op dat moment zat ook dochter Kimberley met een drankprobleem en ze trachtte daar in mei 2000 wel op een heel erg originele manier vanaf te geraken, namelijk door naakt te poseren samen met Katrina Bronson (de dochter van Charles). Ze werd ook beste maatjes met Paris Hilton, die later overigens haar heel eigen versie van “Do you think I’m sexy” zal opnemen.
“You’ve got your troubles, I got mine” moet Rod Stewart gedacht hebben, want zijn volgende CD “Human” (2001) verkocht zo slecht dat zijn platenfirma hem aan de deur zette.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 