Het is vandaag al vijftien jaar geleden dat Kai Reus, op dat moment wellicht de meest beloftevolle Nederlandse wielrenner, een doodsmak maakte die een eind zou maken aan zijn loopbaan (foto Ludovic Péron via Wikipedia).

Versta me niet verkeerd: Reus heeft wel degelijk nog gekoerst na zijn valpartij, maar hij was slechts een schim van de “Reus” die hij daarvóór was. Wat gebeurde er eigenlijk op die 12 juli 2007 in Frankrijk tijdens een trainingsrit?

“Rabo-belofte Kai Reus is op 12 juli 2007 aan het trainen in de Franse Alpen. Hij komt hard ten val. Kneuzing in het hoofd. Gescheurd kraakbeen bij het trommelvlies. Een ontwricht sleutelbeen. Drie gebroken ribben. Bijna blind. Bijna dood. Geheugenverlies. Reukvermogen zoek. Spraakproblemen. Reus wordt ruim een week in coma gehouden.” (Maarten Kolsloot, De Raboploeg, p.285)

Na een zeer lange en moeizame revalidatie kon Reus in september 2008 zijn comeback in het profpeloton maken in de Ronde van Missouri. Precies een jaar later, in september 2009, won hij de tweede etappe in de Ronde van Groot-Brittannië, de eerste overwinning sinds zijn terugkeer, en nam de gele leiderstrui over.

In juli 2010 zette Kai Reus voorlopig een punt achter zijn wielercarrière omdat hij steeds last kreeg van oude kwetsuren. Daarbij liep Reus in de winter van 2009 de Ziekte van Pfeiffer op.

Op 12 oktober 2010 meldde hij in verschillende media dat hij een overstap naar de schaatswereld zou maken en aan marathons mee zou gaan doen. Hij sloot een terugkeer in het peloton echter niet uit. Reus maakte indruk tijdens de Alternatieve Elfstedentocht (200 km) op de Weissensee in Oostenrijk in 2011. Reus, die samen met Ruud Borst in het begin de kopgroep vormde, speelde hierbij tot diep in de finale een rol van betekenis.

Op 15 juni 2011 werd bekend dat Kai Reus zijn (2e) comeback zou gaan maken in de wielersport. Op 22 juni 2011 deed hij dit op het NK tijdrijden in de kleuren van Cyclingteam De Rijke. Op 11 augustus 2011 deed Reus, voor het eerst sinds zijn comeback, mee aan een internationale wedstrijd. Hij won de eerste etappe van Mi-Août en Bretagne. In het jaar 2012 reed Reus voor de Amerikaanse procontinentale ploeg Unitedhealthcare Pro Cycling. Voor die ploeg wist hij de 7e etappe in de Ronde van Portugal te winnen.

In december 2014 kwam het bericht dat Reus voor de Belgische ploeg Verandas Willems zou gaan rijden. Na een sterk optreden in Omloop het Nieuwsblad 2016, stapte Reus begin maart 2016 per direct over naar Roompot Oranje Peloton. Succes beleef echter uit. In september 2016 meldde de krant AD dat Reus zich wilde gaan richten op z’n gezin en studie.

Zo kwam een einde aan de loopbaan van een renner die in totaal 84 overwinningen behaalde en 58 dagen een leiderstrui droeg in internationale etappekoersen. In 2003 had Reus bij de junioren alle grote wedstrijden gewonnen die er te winnen waren, waaronder het Nederlands kampioenschap, vele wereldbekerkoersen, het wereldbeker eindklassement en als laatste het wereldkampioenschap op de weg in Hamilton (Canada). Door die prestaties werd Reus in 2004 door NOC*NSF verkozen tot Sporttalent van Nederland. In 2004 en 2005 reed Reus bij de opleidingsploeg van Rabobank en behaalde hij 56 overwinningen. (Wikipedia)

Foto Jérémy-Günther-Heinz Jähnick / Aniche – Quatre jours de Dunkerque, étape 2, 5 mai 2016, départ et arrivée (A86) / Wikimedia Commons

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.