Gisteren naar een documentaire gekeken over Phil Lynott van de Ierse rockgroep Thin Lizzy (foto Helge Øverås via Wikipedia). “En wat hebben we geleerd?” zoals Piet Huysentruyt zou zeggen…

Het enige nummer van Thin Lizzy dat ik écht graag hoor is “Whiskey in the jar” en wat blijkt? De groep speelde dit nummer met tegenzin. Niet enkel omdat ze het vaak moesten playbacken op televisie (zoals het gewoonlijk gaat), maar ook omdat het oorspronkelijk als grap was bedoeld. Ze speelden hun aanpassing van deze Ierse folksong eens voor de lol tijdens een opnamesessie, maar de platenfirma eiste dat het op single werd uitgebracht. De groep reageerde verontwaardigd: “Wij komen speciaal uit Ierland naar Londen om een album op te nemen en nu willen jullie dat wij deze Ierse shit spelen!”

Ik vind het altijd vreselijk als groepen zich van hun (in mijn ogen) beste nummer distantiëren. Het is nochtans geen alleenstaand geval. Denk maar aan The Turtles met “Happy together” en “Eleanor”. Of The Monkees. Die zijn zelfs gestopt omdat ze “hun eigen muziek” niet mochten spelen. Welnu, ik heb mij destijds een CD met de greatest hits van The Monkees gekocht en daar kreeg je dan gratis en voor niks een CD met die “eigen muziek” op. Vreselijk! Maar ja, de muzikanten denken altijd dat hun eigen maaksels beter zijn dan wat hun door mensen die het kunnen weten wordt voorgeschoteld…

P.S. Verder leerden we ook nog dat Gary Moore (1952-2011) maar heel weinig met Thin Lizzy te maken had (het was vooral met Skid Row, de groep die aan Thin Lizzy voorafging, dat Moore en Lynott hebben samengewerkt). Het was dus alleszins niet Gary Moore die de fantastische gitaarsolo speelt op “Whiskey in the jar”, maar wel Eric Bell.

Ronny De Schepper

2 gedachtes over “Phil Lynott (1949-1986)

  1. “Ik vind het altijd vreselijk als groepen zich van hun (in mijn ogen) beste nummer distantiëren.”

    Soms ook gewoon terecht, zoals Sinatra zijn succesvolste nummers haatte (Strangers in the night en My Way)
    Voor de jeugdigen; Skid Row (Moore en Lynott) niet te verwarren met de Amerikaanse Skid Row met Sebastian Bach.

    Like

  2. Toen ik in 1996 door Ierland trok, en iedere muziekwinkel binnenstapte die ik tegenkwam, en vroeg of ze iets van Thin Lizzy in huis hadden, werd ik overal bekeken of ik van een andere planeet kwam. Niemand kon geloven dat Thin Lizzy ook buiten Ierland bekend was.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.