130 jaar geleden sterft de Franse dichter Arthur Rimbaud op 37-jarige leeftijd aan beenderkanker (foto Sid Smeets op de Nederlandstalige Wikipedia).

Arthur Rimbaud wordt geboren op 20 oktober 1854 in Charleville in een gezin met vijf kinderen. Zijn vader, Frédéric Rimbaud, is kapitein bij het Franse leger en vaak uithuizig. Zijn moeder, Vitalie Cuyf, een boerendochter, voedt de kinderen met ijzeren hand op. Frédéric Rimbaud verlaat haar in 1860. Rimbaud zou zijn strenge moeder later la bouche d’ombre (de schaduwmond) gaan noemen, naar een gedicht van Victor Hugo.

Rimbaud blijkt al snel een verbazend intelligent kind te zijn: hij slaat enkele jaren over op school en wint verschillende prijzen. Arthur is in die periode een welaangepaste jongen, niets doet reeds vermoeden dat hij als tiener de gevestigde orde op zijn grondvesten zal doen schudden.

Terwijl Rimbaud aan het Collège de Charleville studeert, verschijnt zijn eerste gedicht Les Etrennes des orphelins in het tijdschrift Revue pour tous. Twee weken na publicatie van dit gedicht verschijnt een nieuwe leraar in het college: de 22-jarige Georges Izambard. Izambard stimuleert de vijftienjarige Rimbaud om zich op poëzie toe te leggen. De leraar wordt voor Rimbaud een surrogaatvader. In die periode schrijft hij Ophélie, tot op vandaag nog steeds beschouwd als een van de beste gedichten van de dichter.

Op 24 september 1871 vertrekt Rimbaud op 16-jarige leeftijd opnieuw naar Parijs, op uitnodiging van de door hem bewonderde dichter en communard Paul Verlaine, die hij enkele gedichten toegestuurd heeft en die in hem een groot talent herkent. In Parijs gaat Rimbaud inwonen bij Paul Verlaine en diens jonge echtgenote Mathilde Mauté. In het gezin ontstaan al snel spanningen omdat Verlaine erg veel tijd met de jonge dichter doorbrengt. In werkelijkheid ontwikkelt zich een homoseksuele relatie tussen Verlaine en Rimbaud.

Verlaine introduceert Rimbaud bij de symbolisten van Parijs, voor wie hij zijn Le bateau ivre voordraagt. Uit deze periode stamt het schilderij van Henri Fantin-Latour “Un coin de table” (hieronder afgebeeld) dat nu in het Parijse Musée d’Orsay te bewonderen is en waarop de groep dichters is afgebeeld, onder wie ook Verlaine en Rimbaud (zie detail). Al snel wordt Rimbaud door de groep dichters echter uitgestoten, als ze genoeg krijgen van zijn minachting, arrogantie en gewelduitbarstingen.

Op 7 juli 1872 vluchten Rimbaud en Verlaine uit Parijs via Arras, Charleville, Mechelen, Oostende, Dover naar Londen, waar ze onder andere aan de kost komen door Frans te onderwijzen. Na een van hun vele ruzies besluit Verlaine naar Brussel te vertrekken, maar eens daar aangekomen stuurt hij Rimbaud toch een telegram waarin hij hem vraagt zich bij hem te voegen. Als Rimbaud in Brussel is aangekomen verblijven de twee in een klein hotel, waar ze begin juli 1873 ruzie krijgen omdat Rimbaud terug wil naar Parijs. Tijdens die ruzie schiet Verlaine twee kogels af op Rimbaud en raakt hem aan de pols. 

Na het schietincident verzoent Rimbaud zich vrijwel direct met Verlaine en hoewel hij nog moeite doet bij de Belgische autoriteiten wordt Verlaine tot 2 jaar cel veroordeeld. Rimbaud keert terug naar huis en schrijft Une saison en enfer, dat hij in eigen beheer uitbrengt.

Begin 1876 zoekt de juist vrijgekomen Verlaine Rimbaud op in Stuttgart, waar de laatste Duits aan het leren is. Verlaine is in de gevangenis tot God gekomen en wil zijn jonge vriend bekeren, in plaats daarvan verleidt Rimbaud hem en overhandigt hem het manuscript van Illuminations. Rimbaud troggelt Verlaine nog wat geld af, maar de relatie is ten einde. Het is ook Rimbauds afscheid van de literatuur: hij zal geen enkel gedicht meer publiceren. Hij zwerft wel zowat de hele wereld rond en leidt een avontuurlijk, maar onbevredigd bestaan.

In mei 1891 keert Rimbaud terug naar Frankrijk wegens een ernstig opgezwollen rechterknie. Op 20 mei 1891 wordt hij opgenomen in een ziekenhuis in Marseille. Daar komt men tot de conclusie dat Rimbaud een tumor ontwikkeld heeft. Zijn been wordt geamputeerd, in een poging zijn leven te redden, maar Rimbaud herstelt niet meer. Uiteindelijk sterft hij in de ochtend van 10 november 1891. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.