Fons Mariën las Mijn ontelbare identiteiten van Sinan Çankaya (foto YouTube).

Sinan çankaya schreef met dit boek een autobiografisch verhaal. Hij groeide op in een moeilijke buurt van Nijmegen als Nederlander van Turkse afkomst. Aan het begin van dit boek ontvangt hij, die inmiddels in Amsterdam woont, een mail van zijn vroegere middelbare school. In het kader van een jubileum voor hun veertigjarige bestaan zoeken ze sprekers en verzoeken ze ook Sinan een toespraak te houden. De vraag wat hij hiermee moet aanvangen, wat hij precies zal zeggen vormt een rode draad in dit verhaal, dat geenszins chronologisch verloopt. Het verzoek brengt ook een reeks herinneringen aan zijn middelbare schooltijd en meer in het algemeen aan zijn jeugd op gang. De school was ‘wit’ en Sinan was er zowat de enige van Turkse afkomst. Meer in het bijzonder gaan zijn gedachten naar een incident met zijn geschiedenisleraar Nico Konst. Die kon goed lesgeven en had de meeste leerlingen op zijn hand. Maar daarnaast was hij ook actief lid van de extreemrechtse Centrumpartij van Hans Janmaat. Wanneer Sinan een keer te laat in Konsts les komt, keert die zich tegen hem en voorspelt dat er niets goeds van hem zal komen.
Dat blijkt later niet het geval te zijn: Sinan studeerde met succes antropologie en deed onderzoek naar het etnisch profileren van de politie. Vervolgens deed de politie jarenlang niets met dat onderzoek, omdat het een heikel thema is binnen het korps. Sinan is inmiddels docent aan de universiteit in Amsterdam geworden en geeft les onder meer rond het thema identiteit. Doorheen de vele jeugdherinneringen vormt Sinan ook tal van bespiegelingen rond thema’s als identiteit, etnisch profileren, racisme en uitsluiting van etnische minderheden. Sinds zijn jeugd heeft hij geworsteld met de Nederlandse identiteit enerzijds en de Turkse afkomst anderzijds. Uiteindelijk staat hij achter het begrip “mijn ontelbare identiteiten”, zoals de titel van zijn boek ook luidt. Hij kan zich niet vereenzelvigen met één enkele bepalende achtergrond maar ervaart zijn identiteit als meervoudig.
De bedenkingen van Sinan çankaya over deze thema’s zijn interessant en leerzaam. Toch zou ik dit boek geen essay noemen, op de kaft wordt weliswaar vermeld dat het boek ‘winnaar (is van de) Jan Hanlo essayprijs 2021’. In wezen blijft dit boek echter een autobiografisch verhaal, dat weliswaar gelardeerd wordt door een aantal bespiegelingen rond identiteit en andere gerelateerde thema’s. Aan het einde vindt de jubileumavond plaats, waar Sinan çankaya de toehoorders, waaronder ook een oude Konst, toespreekt. Maar de tekst van zijn toespraak wordt niet afgedrukt. Eigenlijk hebben we het volledige boek hiervoor om te weten waar de auteur voor staat.

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.