In De Rode Vaan heb ik destijds een tamelijk ernstig stuk geschreven over naturisme. Zo ernstig zelfs dat ik me in De Voorpost, in mijn televisierubriekje Hebjetgezien, eens moest kunnen afreageren. Wat dit “vakantiestukje” met televisie had te maken? Weinig, misschien zelfs helemaal niets, maar wees gerust, het wordt in het stukje zelf uitgelegd.

Er zijn mensen, veel mensen, die boeken achterste voren lezen, althans toch gedeeltelijk: zij grijpen eerst naar het slot en pas dan beginnen zij echt te lezen. Ik heb daar de pest aan. Zo zou ik er ook de pest aan hebben indien er mensen zouden zijn die eerst het slot van dit stukje gelezen hebben en pas nu deze lijnen verorberen.
Ah! Je wordt rood! Jij dus. Enfin, voor één keer zullen we erover stappen. Misschien zág je trouwens al rood van wat je daar hebt gelezen. Inderdaad dit is een stukje over naaktstranden. Naaktstranden, ja. Ik dacht het eerst nog als grote titel te zetten, maar dan vergeet men inderhaast «Muziek in ’t rond» te lezen en dat mag toch ook weer niet.
Naaktstranden, schrijf ik, maar wellicht zou ik beter schrijven «een» naaktstrand. Eden Beach in Californië, het strand waarover we het zullen hebben, lijkt mij immers wel uitzonderlijk. Nu heb ik daar wel geen ervaring in, maar ik heb, beroepshalve zullen we maar zeggen, toch al genoeg mijn licht opgestoken hier en daar om te kunnen zeggen dat de toestanden op Eden Beach niet symptomatisch zijn.
De eeuwige scepticus hoor ik alweer jammeren: wat heeft dat nu met televisie te maken? Mag ik u dan eens vragen, mijnheer de sceptieker: wat staat hierboven? Staat er hier iets over «televisie» of «beeldbuis» of «kleine scherm»? Neen. Wat staat er? «Hebjetgezien?» Wel, is er nu een betere titel mogelijk om over naaktstranden te beginnen?
Trouwens ik héb nog een stok achter de deur: de Nederlandse film «Camping» deze week op televisie. Met Peter Faber o.a. Ha! die heb je gemist hé! Moest je maar wat vlugger uit Zandvoort weergekeerd zijn! Gelukkig heeft Wouter Vloebergh hem wél gezien. (*)
Eden Beach dus, bijgenaamd «The Nude Beach», wat ook de titel is van een populair boek van drie geleerde heren: professor dokter Jack D. Douglas, zijn assistent Paul K. Rasmussen en zijn secretaresse Carol Flanagan. Deze drie mensen hebben in hun werkkledij een studie gemaakt van het gedragspatroon van mensen op het naaktstrand. Of het hun bedoeling was, weet ik niet, maar door hun «wetenschappelijke» manier van werken zijn zij erin geslaagd twee thesen te weerleggen.
De eerste these is die van de buitenstaander, de man of vrouw die er nog nooit is geweest maar er alles van weet. Waarom gaat iemand naar een naaktstrand? De buitenstaander antwoordt: voor de seks natuurlijk!
De tweede these is die van de vertrouwde bezoeker, de beroepsnaturist zouden we kunnen zeggen. Waarom gaat iemand naakt zwemmen? De beroepsnaturist antwoordt steevast met een wedervraag: waarom doet men een broekje aan om te gaan zwemmen? M.a. w., het is de normaalste zaak van de wereld, seks heeft daar helemaal niks mee te maken.
Douglas en zijn trawanten hebben dus beide stellingen weerlegd. Zij hebben er b.v. op gewezen dat het tweede, het «seksloze image» bewust wordt opgehouden door de naturisten zelf, al dan niet met de medewerking van de media. Met de woorden van Lodewijk Brunt, een medewerker van Vrij Nederland (want die kunnen ‘vrijer’ schrijven over seks), roepen we even het beeld op van een cameraploeg die een bezoek brengt aan Eden Beach: «Eén zo’n gebeurtenis is instructief: een groepje toeschouwers staat samengedromd bij de camera-ploeg. Onder hen bevindt zich een man, die van de gelegenheid gebruikt maakt zijn in kennelijke staat van grote opwinding verkerende pik tegen het blote achterwerk van een voor hem staande, niets vermoedende vrouw aan te wrijven. Het is de allereerste keer dat de onderzoekers zo iets waarnemen op het strand, en zij zijn verrukt. Al die tijd staat de cameraman op slechts een luttel aantal meters afstand te filmen… in tegenovergestelde richting!»
Maar «speciaal» is dat natuurlijk niet. Alle vrouwen die reeds hebben moeten staan aanschuiven in studentenrestaurants b.v. zullen wel dezelfde ervaring kunnen vertellen. Bovendien is “wetenschappelijk” nu ook bewezen dat volledig naakt minder prikkelend is dan gedeeltelijk gekleed. Maar wat stelden de onderzoekers nu vast? Dat er nergens zoveel armbanden en andere prullaria gedragen worden als op een naaktstrand, zelfs… (opnieuw Brunt):
« Op zekere dag treffen de onderzoekers zelfs een man die een ring om zijn pink (**) draagt. Een onaanzienlijk klein voorwerpje, dat echter méér de aandacht trekt dan een harde klaroenstoot ooit zal kunnen doen. »

Jan Segers

(*) Zoals hoofdredacteur W.V. eigenhandig toevoegde in dit stukje.
(**) Zo is het verschenen, maar ik ben er vrij zeker van dat dit “pik” moet zijn. Wat er precies fout is gegaan, daar heb ik het raden naar natuurlijk…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.