Zeker in het licht van de jongste enquête bij Waalse scholieren die het Nederlands “een taal van barbaren” vinden, is het misschien nodig eraan te herinneren wat aan deze opvatting is voorafgegaan. Zo is het vandaag 165 jaar geleden dat minister De Decker (*) de Grievencommissie opricht voor het gebruik van het Nederlands in het onderwijs (in Vlaanderen zelf!!!). Deze commissie zal uiteindelijk op niks uitdraaien, maar ze heeft wel een evolutie in gang gezet die niet meer zal te stoppen zijn. (Bovenstaande illustratie: deredactie.be)

“De toenemende druk van de Vlaamsgezinden dwingt de overheid tot toegevingen. Al in 1856 wordt een officiële Grievencommissie opgericht die een inventaris moet opstellen van de belangrijkste taalklachten. De commissie dringt aan op tweetaligheid van onderwijs, bestuur, gerecht en leger en op de oprichting van Vlaamse academiën, maar vindt geen gehoor bij de toenmalige liberale regering die het grievenverslag weigert te publiceren.
In 1873 keurt een katholieke regering een eerste wet op het taalgebruik in het gerecht goed. De publieke opinie was voordien warm gemaakt door breed in de media uitgesmeerde rechtszaken waaruit de onrechtvaardige behandeling van Nederlandstalige verdachten bleek. In 1878 wordt een eerste taalwet op het bestuur van kracht die het principe van de taalvrijheid op een nieuwe wijze interpreteert: de ambtenaar moet de taal van de burger gebruiken en niet andersom. In 1883 raakt een eerste taalwet op het officieel middelbaar onderwijs door het parlement. Vanaf de late jaren 1880 worden munten, bankbiljetten, postzegels en het Staatsblad tweetalig.
Al deze taalwetten vertonen onvolkomenheden en tasten geenszins de suprematie van het Frans in België aan, dat de enige officiële nationale taal blijft. Het Nederlands wordt ten hoogste erkend als tweede taal in Vlaanderen. In Brussel grijpt de verfransing snel om zich heen, mede doordat aparte taalregelingen worden getroffen die Nederlandstaligen nauwelijks bescherming bieden. Wallonië blijft eentalig Frans, ondanks de aanwezigheid van heel wat Vlaamse immigranten.” (uit de Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging)

(*) Pieter De Decker (onderstaande foto) werd geboren in Zele in 1812 en stierf als Pierre De Decker in 1891 in Schaarbeek. Hij nam in het parlement als volksvertegenwoordiger voor de Katholieke Partij historische initiatieven ter bevordering van het Nederlands zoals zijn ‘Pétitionnement en faveur de la langue Flamande’ in 1840 en de instelling van de ‘Vlaamsche Commissie’ (de ‘Grievencommissie’ dus) in 1856. (Wikipedia).

56 Pierre_De_Decker

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.