Jo Van Eetvelde, de organist uit Lokeren (foto LinkedIn), mag men niet verwarren met zijn Brugse naamgenoot die vanaf 1994 voor het Vlaams Blok in de Raad van Bestuur van het Paleis voor Schone Kunsten zetelde (1926-2012). Als dirigent van het Convivium Musicum in de jaren negentig was hij nochtans ook voor “eigen muziek eerst”…
Het originele daarbij is dat men er niet voor terugschrok om minder bekend werk uit het verleden te koppelen aan hedendaagse composities. Dat deden ze reeds in 1994 met De Croes en Van Maldere te koppelen aan Buckinx en een compositie van Jo Van Eetvelde zelf (“Timonere”) en daarna was er “Made in Flanders II” met enerzijds een symfonie van Willem-Gommaar Kennis en opnieuw een vioolconcerto van Hendrik Jacob De Croes en anderzijds een divertimento van Peter Cabus, “Due movementi per archi” van Peter Welfens en drie Vlaamse dansen voor hobo en strijkorkest van Gabriël Verschraegen.
De speelse compositie van Verschraegen (overigens de leermeester van Van Eetvelde) wordt door het sprankelende spel van Piet Van Bockstael uitstekend gediend. Daarnaast is vooral Willem-Gommaar Kennis aan herontdekking toe, want als men deze symfonie hoort, is het duidelijk waarom men lange tijd heeft gedacht dat het werk van Johann Christian Bach betrof. Op die manier is Kennis toch wel de betere van veelschrijver De Croes. De werken van Cabus en Welfens zijn iets zwaarder op de hand. De plaat vermeldt als opnamedatum 3 & 4/11/1995, maar aangezien ze begin 1995 reeds werd uitgebracht, zal dat wel 1994 moeten zijn.
Rond die tijd stapte Van Eetvelde ook naar de rechter omdat er een dispuut was met André Blondeel en Reinoud D’Haese over de naam van het koor dat hij in 1992 had gesticht: Concerti Vocale. Toen hij in 1994 zijn ontslag gaf als dirigent nam hij de koornaam mee, terwijl de anderen Lieven De Roo hadden aangetrokken en ook onder dezelfde naam verder werkten. Op het einde van het jaar gaf de rechtbank hem gelijk, maar D’Haese ging in beroep, aangezien het om een princiepskwestie gaat: het is immers Van Eetvelde die zelf zijn ontslag heeft gegeven! D’Haese kwam in beroep met gesjoemel met gelden die bestemd waren voor de Lokerse Academie voor de pinnen en dat werd o.m. bevestigd door een artikel in De Standaard van 3 oktober 2001.
De directeur bekende dat ,,het grote aantal inschrijvingen niet met de realiteit overeenstemde”. ,,Er waren inderdaad fictieve inschrijvingen en afwezige leerlingen werden soms als aanwezig aangeduid. En ja, leerlingen kregen ten onrechte punten. Maar deze fouten werden niet met opzet gemaakt. De leraars en ik hielden ons bezig met het opvoedkundige en het artistieke van onze job. Het administratieve ging ons minder goed af. Maar zulke mistoestanden gebeuren al lang, in Lokeren en in academies elders. Ik ben het zwart schaap”, legde Van Eetvelde uit. Zijn raadsman, mr. Piet Van Eeckhaut, onderstreepte ,,het gebrek aan frauduleuze intenties” van Jozef Van Eetvelde.
Tijdens de verhoren verklaarden de leerkrachten dat ze van hun directeur de opdracht kregen menselijk te zijn. Daarom moesten afwezigheden van leerlingen dikwijls als aanwezigheden worden geboekt. De leerkrachten moesten zo handelen, volgens beklaagde, voor de leefbaarheid van de school, om zoveel mogelijk leraars aan het werk te houden.
De stad Lokeren had daar echter geen oren naar en stelde zich burgerlijke partij voor één frank provisioneel. ,,Later trekken we deze som op, afhankelijk van hoeveel subsidies de Vlaamse gemeenschap zal terugeisen.” De Vlaamse gemeenschap vroeg de beklaagden te veroordelen tot een schadevergoeding van drie miljoen frank (74.368 euro). Deze som zou de Vlaamse gemeenschap ten onrechte aan de Lokerse academie hebben uitbetaald.
Begin 2001 werd hij door het stadsbestuur van Lokeren dan ook geschorst als directeur van de plaatselijke academie wegens valsheid in geschrifte. Dirk De Caluwé, fluitist van het Vlaams Radio-orkest, werd als dienstdoend directeur aangesteld.
Ook in de Adviesraad was Van Eetvelde omstreden. Zo mocht hij zijn 300.000 fr. voor 1997 enkel behouden omdat we te veel tijd zouden verliezen met een gemotiveerd advies als we ze zouden afnemen.
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 