Wie de feuilletons uitgevonden heeft, die verdient zeker een standbeeld opgericht met de percentjes van de miljardenopbrengst van sommige van zijn geesteskinderen. De vraag is alleen maar : is er wel iemand die met deze eer kan gaan lopen ? Van zodra er televisie was, waren er feuilletons zeg maar. Want ze moesten maar naar de bioscoop kijken, waar ook het reeks-systeem bijna samenviel met de commerciéle exploitatie van deze uitvinding. De makers van The perils of Pauline (Pauline in gevaar, zie foto) of de zeer populaire Zorro, wisten immers ook wel dat de mensen die de eerste aflevering hadden gezien ook de volgende zouden willen zien (én ervoor betalen). Vooral indien men de aflevering afbrak op een zeer spannend moment (zoals een coïtus interruptus dus). Zo heeft Pauline in de loop van haar carrière op het eind o.m. aan een rotsblok gehangen, vastgebonden op rails gelegen (en hoorde ik in de verte de trein niet reeds fluiten ?) of in een kelder achtergelaten terwijl het water naar binnen stroomde.

Nu wordt dit systeem nog steeds toegepast in « boys-series », dit zijn van die Engelse feuilletons voor de jeugd die men in de vooravond programmeert. Op het eind gebeurt het dan dikwijls dat een zware mannenstem zegt : “Zullen ze de schat vinden ? Come and see next week : ze vinden de schat !”
Maar ook de filmregisseurs hadden deze verleidingstrek niet uitgevonden. Daarvóór waren er de stripverhalen die wekelijks verschenen in een krant en deze hadden het systeem zelf afgekeken van de “serieuze” romans. En wie weet : misschien zat er in Cro-Magnon wel iemand die elke week een figuurtje in een rots beitelde, waarnaar dan de andere holbewoners telkens met spanning uitkeken : “Zullen ze de mammoet doden ? Come and see next week : ze doden de mammoet !”
Hetzelfde déjà vu-effect speelde de mensen van Theater Terwijl parten toen ze in de Beursschouwburg (omwille van ons Belgisch weer) op de laatste dag van Mallemunt het stuk « Wipstraat 26B » in zijn geheel opvoerden. De meeste aanwezige kinderen hadden immers de afleveringen reeds gezien op de vorige donderdagen en gaven dat ook luidkeels te kennen door intriges, namen e.d. te verklappen. De grote fout, die Theater Terwijl in onze ogen dan ook maakte, was dat nooit op dit hels kabaal werd ingespeeld. Men ratelde het stuk af net alsof de zaal muisstil was, ja zelfs net alsof er helemaal geen publiek in de zaal zát.
De zogenaamde « dramatische ironie » stoort ons bij een stuk voor volwassenen reeds erg, maar die zijn meestal te stijf of te stom om te reageren. Kinderen daarentegen zijn spontaan (en da’s maar goed ook) en het is dan ook werkelijk onvergeeflijk daar niet op in te gaan.
De reden waarom is echter niet ver te zoeken. Voor ons blijft kindertheater nog steeds een moeilijker discipline dan het opvoeren van burgerlijke komedies. Toch worden de beste acteurs nog altijd uit het jeugdtheater weggedraineerd. De zware taak komt bijgevolg meestal op jonge, onervaren mensen te rusten die zich wanhopig aan hun tekst vastklampen om letterlijk niet uit hun rol te vallen.
De onervarenheid van de “Terwijlers” werd nog eens extra in de verf gezet door de totaal niet geslaagde zang. Maar ook hier had men weer voor de moeilijkste vorm gekozen, namelijk het werken met begeleidingsbanden in plaats van een « live » orkest. Participatie van de orkestleden kan bovendien integrerend werken (zie b.v. stukken van Eva Bal). zodat de muziek er niet « bovenop geplakt » is.
Goed. Na dergelijke inleiding kan onmogelijk volgen “maar toch vonden wij het een boeiend spektakel”, akkoord. « Maar toch » geven wij Terwijl krediet. En dat om drie welomlijnde redenen :
1. de kinderen hielden ervan (dus geen “kleine” reden);
2. dat kwam enerzijds door een paar uitstekende vondsten;
3. en anderzijds door het “charisma” van twee acteurs : “Tuliep” en Karel (de Boeck). En hier was men wél origineel. Er zat namelijk een heel subtiele vorm van erotiek in het stuk verwerkt die de kinderen sterk aansprak. (“En niet alleen de kinderen blijkbaar,” fluistert hier één boze tong…)

Jan Segers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.