Vijftig jaar geleden: release van “As tears go by”

63 Rolling Stones
Vandaag is het vijftig jaar geleden dat in Engeland de single van The Rolling Stones met een dubbele A-kant, “As tears go by”/”19th nervous breakdown” werd uitgebracht.

The Rolling Stones speelden in hun begintijd uitsluitend nummers van anderen. Covers dus eigenlijk. Zo speelden ze zelfs een nummer van The Beatles: “I wanna be your man”. Want de “grote concurrenten” waren op dat moment al volop overgestapt op het schrijven van eigen nummers.
“Wat Lennon en McCartney kunnen, kunnen jullie ook,” brieste manager Andrew Loog Oldham en hij sloot Mick Jagger en Keith Richards op in een keuken met de opdracht er niet uit te komen voor ze een liedje hadden. Het resultaat was “As Time Goes By”. Er was echter uiteraard al een wereldberoemde song die zo heette, vooral dankzij de film “Casablanca” uit 1942 (al was-ie niet speciaal daarvoor geschreven, zoals een wijdverbreid misverstand wil). Daarom veranderde Oldham de titel in “As Tears Go By” en voegde hij meteen zichzelf toe als “componist”…
“As tears go by” was een voor The Stones atypisch nummer. Totaal geen rhythm’n’blues, maar een ballad, waarbij de ik-figuur met een zekere melancholie naar spelende kinderen kijkt. Daarom liet Oldham het nummer niet opnemen door de Stones, maar door Marianne Faithfull, een meisje uit de betere kringen, die hij op een party had ontmoet. Ze zag er mooi en onschuldig uit en Oldham wou haar dus lanceren als zangeres. Het nummer was oorspronkelijk bedoeld als B-kant, maar Decca Records maakte er de A-kant van. In de begeleiding is een prominente rol weggelegd voor de hobo, maar zoals gewoonlijk wordt nagelaten te vermelden wie dat instrument toen heeft gespeeld. Met een negende plaats in de UK Singles Chart en een 22e plaats in de Billboard Hot 100 had Marianne Faithfull niet alleen meteen haar eerste succes te pakken, maar ook de Opperstone himself, zijnde dus Mick Jagger. Hij zou haar corrumperen en laten kennismaken met allerlei drugs.
Een jaar later en vooral dan na het fenomenale succes van “Yesterday” van The Beatles oordeelde Oldham dan toch de tijd rijp om het nummer ook door de Stones te laten uitbrengen. In de Verenigde Staten, waar de single al op 18 december was uitgekomen (*), deden ze het alvast beter dan Marianne Faithfull, want zij bereikten er een zesde plaats mee.
Voor mezelf was het de eerste single van The Stones die ik kocht. Zoals ik reeds eerder heb uitgelegd, moest ik in die tijd nog altijd uitkijken wat ik kocht. En van The Stones kwam dus niet veel in huis. Ik had zelfs “Satisfaction”aan mij laten voorbijgaan (al vond ik dat destijds beter dan “Help” van grote concurrenten, The Beatles). In 1966 probeerde ik het dan toch met “As tears go by”, omdat ik dacht dat het vioolarrangement van Mike Leander wel zou aanslaan (**). Maar helaas stond op de keerzijde “19th nervous breakdown” en nog veel helazer kocht ik het mij de dag dat ik met een archislechte schooluitslag naar huis kwam. Blijkbaar hadden mijn ouders sowieso op een goede afloop gerekend en me reeds op voorhand geld meegegeven om iets te gaan kopen. En ik dééd dat dus ook al had ik een slechte uitslag! Nu, dat heb ik geweten, hoor, dat kan ik je verzekeren!!!

(*) Wel zonder “19th nervous breakdown” op de andere zijde, aangezien deze single nadien apart werd uitgebracht. Wat er dan wél op de keerzijde van de Amerikaanse “As tears go by” stond, heb ik niet kunnen achterhalen. Evenmin heb ik de positie in de Engelse hitparade kunnen achterhalen.
(**) Zowel in Nederland als in Vlaanderen werd het géén hit. Wat Vlaanderen betreft kan dat volgens mij nauwelijks verwondering wekken. Mijn eigen single was van een ellendig slechte persing (een Italiaanse, geloof ik, wat wel meer voorkwam in ons land, zo had ik ook “Lady Madonna” van The Beatles in een Italiaanse persing) en ik vermoed dat dit wel geen toevallige uitzondering zal zijn geweest!

P.S. Zoals iedereen stilaan wel weet, stamt Marianne Faithfull langs haar moederszijde af van de fameuze schrijver Leopold von Sacher-Masoch. Daarom is het toch wel grappig (en misschien zelfs helemaal niet toevallig) dat “As tears go by” ook de titel is van een BDSM-film. En blijkbaar met succes, want er werd ondertussen ook al een sequel uitgebracht, zoals men kan zien…
51BG64DuIDL._SY445_

Een gedachte over “Vijftig jaar geleden: release van “As tears go by”

  1. Over “slechte persingen” gesproken: de platenlabels die er prat op gaan van compilaties samen te stellen van moedertapes zijn zeldzaam. Alleen deze hieronder komen daarvoor in aanmerking.
    In Duitsland: Bear Family Records
    In de UK: Ace records
    In de US: vroeger Rhino records maar dat is inmiddels ook opgeslokt.

    Zelfs in de sixties was het de gewoonte dat het “moederhuis” gekopieerde tapes stuurde naar zijn filialen in Frankrijk, Duitsland, België… om daar singles ter plaatse te persen om te besparen op verzendingskosten. Wie de beste kwaliteit wilde, moest in de UK zijn voor de Britse groepen en in de US voor de Amerikaanse artiesten, want anders had je een persing van de “zoveelste kopie”. Bij beterkoop cd’s mocht je je daaraan verwachten, niet dat ge geen originele versie kreeg, maar op kwalitatief betere muziekinstallaties kon je dan wel het verschil horen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.