Vier jaar geleden: “De laatste rit” van Raymond Van het Groenewoud

IMG_4443-copyOp 11 november 2011 kwam Raymond van het Groenewoud zijn nieuwste CD voorstellen in de Gentse Handelsbeurs. Ik was daar uiteraard niet bij, want dat was al in de periode dat ik voor een teruggetrokken bestaan had gekozen…

De titel van de CD was “De laatste rit” en dat roept natuurlijk vragen op. Reeds op 3 oktober gaf hij daarvoor een uitleg op Radio 1: “Het is heel tof om het allemaal nog eens te mogen zeggen op kosten van de platenfirma. Maar de behoefte om over twee jaar nog eens iets te vertellen, wordt duidelijk minder. Ik respecteer het verhaal dat het voor een platenfirma steeds moeilijker wordt om een CD te bakken. Voor wie is het? Ten hoogste draaien ze daarmee breakeven.”
Bert Dehouck, de product manager van zijn platenfirma EMI, blaast daarop warm en koud in de Gazet van Antwerpen van een dag later: “Wij vinden het nog altijd een eer om zijn CD’s te kunnen uitbrengen. Die verkopen, is inderdaad moeilijker geworden.” Waarna een promo-praatje volgt voor de nieuwe CD, die dermate goed zou zijn dat ze zichzelf wel zal verkopen. Wat ik ervan heb gehoord, hoeft mij alvast niet meer te overtuigen, maar wie ben ik? Is de derde leeftijd de doelgroep van Raymond (zelf uiteraard ook pensioengerechtigd) geworden? Misschien dat producer Tom Van Laere alias Admiral Freebee misschien een beter verkoopsargument is…
In de Gazet van Antwerpen van 22/10/2011 voegde Raymond er nog aan toe: “Eens de zestig voorbij zit in je lichaam de gewaarwording dat het niet nog eens zestig jaar duurt. Tijdens de opnames vond ik wel eens dat het na deze CD mooi is geweest qua studiowerk. Ik erken dat er ook wel een levensmoeheid is. Dat is voor mij geen taboe. Ik lees graag schrijvers die het over het verbeiden van het laatste moment hebben of suggereren dat ze ernaar snakken. (…) Optreden is toch nog altijd de hoofdzaak. Nu heb ik wel het gevoel dat de nieuwe CD een heel mooi werkstuk is. Net zoals ik in 1992 het gevoel had dat Twee meisjes een apart verhaal was. Toevallig gaf de tijd mij gelijk. (…) De grootste bron van genot is ontdekken dat je met heel weinig heel veel kunt zeggen.”
Een half jaar later trad hij op in de AB en de opgenomen liedjes werden in november 2012 gemixt voor een live-cd. Raymond op Facebook: “’t Zijn vooral de liedjes van de laatste studio-cd, maar ook een geweldige ‘Brussels by night’ (bedankt, Carlo Nardozza! maar ook Stefan Bracaval! en nu ik bezig ben: iedereen!). En een zeer gezellige ‘Chachacha’. Het kan niet op. Verdorie! Nogmaals dank aan Pieter Van Bogaert (Hammond), Frank Vander linden (elektrische en akoestische gitaar), Mich Verbelen (el. bas), Cesar Janssens (drums), Isolde Lasoen (percussie, zang), Naïma Joris (zang, conga), Loesje Maieu (zang), Leander (piano, zang, percussie, el. gitaar), Bart Van Caeneghem (piano in ‘Aan de meet’ en ‘Maanlicht’), Carlo trompet en Stefan dwarsfluit, én eregasten Flip Kowlier en Senne Guns (zang).”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.