Patrick Dewael wordt zestig…

Patrick Dewael is nu een van de grootste roepers tegen de N-VA, dus hij ligt bij mij zeker niet meer in de bovenste schuif (kwatongen die beweren dat het meer te maken heeft met het feit dat hij Greet Opdebeeck heeft “binnengedaan” dan met de N-VA, moet ik erop wijzen dat mijn testosteron al enkele jaren in coma ligt), maar ooit is dat anders geweest. Via Jari Demeulemeester heb ik in de periode dat de redactie van De Rode Vaan overhoop lag met de partijleiding zelfs nog een poging gedaan om op zijn kabinet te komen werken. In tegenstelling tot Koen Wauters (maar bij hem was het maar voor zijn burgerdienst) is me dat toen niet gelukt, maar ik vond Dewael toen één van de beste (of minst slechte) ministers van cultuur die we tot dan toe hadden gehad. Eigenlijk blijkt dit ook uit bijgevoegd artikel uit De Rode Vaan, waarin ik wel kritiek heb op de Raad van Advies voor Toneelkunst, maar waarin Dewael zelf toch een beetje buiten schot blijft. Wat voor De Rode Vaan toch niet vanzelfsprekend was…

« Een cultuurminister heeft het moeilijk hier in dit land », moet Patrick Dewael ooit eens gezegd hebben. « Als hij de suggesties van raadgevende instanties blindelings volgt, wordt hem gebrek aan een eigen visie verweten; legt hij de aanmaningen integendeel naast zich neer, dan verwijt men hem een eigengereid optreden. »
En toch. Op een moment dat eigengereid optreden niet erg hoog aangeschreven staat (nietwaar, mijnheer Buyle?), heeft Dewael voor deze laatste houding geopteerd. Hij heeft m.a.w. het advies van de RAT (Raad van Advies voor Toneelkunst) naast zich neergelegd. En terecht. Deze Raad, die voor het grootste deel bestaat uit rechtstreeks betrokkenen, had — uiteraard, zouden we bijna durven schrijven — gesuggereerd dat de grote theaters meer zouden moeten krijgen en dat dan maar ten koste van een aantal kleintjes die « een rode kaart » kregen voorgehouden. Blijkbaar geïnspireerd door de Amerikaanse filmdialogen waarop Patrick zo verzot is, heeft hij echter de RAT gemeld dat ze hun advies ergens konden opbergen op een klein donker plaatsje. In zekere zin heeft hij de raadsleden dus op zijn beurt een rode kaart voorgehouden.
De door de RAT voorgestelde schrapping van de D-gezelschappen De Korrekelder en Het Trojaanse Paard wordt dus ongedaan gemaakt, evenals de subsidievermindering van het BKT. Als nieuwe gezelschappen worden de Blauwe Maandag Compagnie en De Tijd aanvaard. Deze laatste is echter, zoals reeds eerder gemeld, een samenvoeging van de bestaande Witte Kraai en Akt/Vertikaal en ook de subsidie (11 miljoen) is gewoon een optelsom van wat deze theaters vorig jaar afzonderlijk ontvingen. Dus enkel de zes miljoen van Blauwe Maandag is een nieuwe post op het budget, tenzij Dewael ook nog de subsidies wil optrekken van het Speeltheater (van 10,3 naar 15 miljoen), zoals voorgesteld door de RAT. De RAT wilde dit D-theater overigens als B-theater erkend zien, maar dat heeft Dewael reeds naast zich neergelegd. Als hij echter de beloftes die hij op het kindertheaterfestival in Tielt heeft gedaan, een beetje wil nakomen, zit er desondanks misschien toch nog een verhoging in, zeker nadat het Speeltheater een belangrijke prijs van het FeVeCC mocht in ontvangst nemen
Of hiermee dan alle toelagen zijn opgesoupeerd (Dewael beloofde dat ze « lichtjes zouden worden opgetrokken »), weten we niet. Alleszins is het wel zo dat ook de grote theaters, die deze keer dus naast de jackpot pakken, in feite veel te weinig ontvangen. Op de voorstelling van het volgende seizoen van het NTG vernamen we van een Zweedse gastregisseur b.v. dat het hele Vlaamse toneelbudget in zijn land aan één theater wordt uitbetaald… Maar daarvoor blijft nog altijd maar die ene oplossing over, namelijk met één straaljager minder voor onze zo geprezen luchtmacht kan heel cultureel Vlaanderen al heel wat ruimer ademen.
65 patrick dewaelPatrick Dewael: « We moeten globaal evalueren en dan de campagne opnieuw bijsturen »
Anderhalf jaar later heb ik een gesprek met minister Dewael t.g.v. “Happening 88”, de mislukte manifestatie in het Gentse Floraliënpaleis. Ik klamp hem aan wanneer hij nogal opgewonden het colloquium van de socioculturele werkers verlaat (de reden hiervoor vind je hier) en zich naar een viering van Willy Vandersteen spoedt. Tenslotte heeft deze in het Suske en Wiske-album « De Krimson-crisis » genoeg publiciteit gemaakt voor de actie « Vlaanderen Leeft ». Het is precies dit album dat door Ivo De Wijs in « Vrij Nederland » en nadien in « Argus » terecht met de grond werd gelijkgemaakt omwille van zijn flauwe, betuttelende en moraliserende karakter, maar daarover ging het nu niet. Omdat het allemaal vlug moet gaan, werp ik de minister maar meteen voor de voeten dat deze Happening bezwaarlijk een succes kon worden genoemd…
Patrick Dewael: Neen, maar er zijn goeie dingen bij en minder goeie, ik denk dus dat we dit eens rustig moeten evalueren. Men kan niet blind zijn voor het feit dat vooral tijdens de week de publieke opkomst niet altijd was wat ze moest zijn. Dat is in het weekend wél het geval geweest, dus ik denk dat we daaruit reeds een eerste, voorlopige conclusie kunnen trekken. Misschien was het bijgevolg wat te ambitieus om dertien dagen daarvoor uit te trekken. Er met vrouw en kind op uit trekken voor een dagje cultuur schijnt nu eenmaal makkelijker op een zondag te gebeuren. Maar op die vrije dagen waren er toch wel een paar mooie manifestaties, mooie activiteiten, die druk werden bijgewoond. We zullen dus globaal moeten evalueren en dan de campagne opnieuw bijsturen. De actie « Vlaanderen Leeft » is nooit een statisch iets geweest. We hebben altijd campagne gevoerd en na verloop van tijd werden dan nieuwe actiemiddelen bekend gemaakt. Dat gaan we nu ook doen.
— Het plan om het tweejaarlijks te doen blijft dus behouden ? (Er is sprake van dat de volgende uitgave — in 1990 — in Hasselt zal plaatshebben, dus in het « thuisland » van de minister, en twee jaar later zou Jari De Meulemeester er geen bezwaar tegen hebben mocht « zijn » Ancienne Belgique dan als draaischijf dienen voor een dergelijk gebeuren in onze hoofdstad.)
Patrick Dewael:
In principe wel, ja. De bedoeling moet zijn dat we trachten dat globale aanbod te formuleren, telkens in een andere locatie, omdat ik nogal veel belang hecht aan wat ik noem het interdisciplinaire optreden, dat wil zeggen dat iedereen mekaar zowat kan vinden. Ik heb het daarnet nog in mijn toespraak gezegd : men praat te weinig met elkaar in de culturele sector. Het is goed dat mensen van de musea hier eens de mensen van de muziekscholen vinden enz., want iedereen zit een beetje te fel op zijn eigen terrein.
— En hoe ziet u in de toekomst de relatie tussen de vzw en het ministerie ? Heel even, eerst toen u na de gemeenteraadsverkiezingen bijna burgemeester van Tongeren werd en nadien bij de herverdeling van de portefeuilles, was die relatie immers heel onzeker geworden…
Patrick Dewael:
Wel die relatie is volledig uitgeklaard. « Vlaanderen Leeft » is een vzw die nu trouwens pluralistisch is samengesteld en het is de vzw die de organisator is van de Happening en als dusdanig heeft het ministerie daar dus niet veel mee te maken.

Referenties
Ronny De Schepper, Rode kaart voor de RAT? De Rode Vaan nr.23 van 1987
Ronny De Schepper, Leeft Vlaanderen? Een pertinente vraag na Happening 88, De Rode Vaan nr.46 van 1988

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.